Walk on the Wide Side Project IV

” Walk on the Wide Side ” Project IV

ครั้งที่ 4 ของ ” Walk on the Wide Side ”  Project IV กับสาวสวยมากความสามารถ ผ้าป่าน สิริมา ไชยปรีชาวิทย์ อดีตพิธีกรรายการวัยรุ่นสตรอเบอรี่ชีสเค้ก ที่หันมาสนใจจับเลนส์ถ่ายภาพ และหลงใหลในการถ่ายภาพขาวดำแนวStreet Photography รวมถึงยังเป็นGallery Directorให้กับ The Jam Factory Gallery และManaging Editorให้กับนิตยสารแจกฟรีอย่าง The Jam Factory Magazine กับผลงานชิ้นใหม่ล่าสุดในกิจกรรมพิเศษร่วมกับแบรนด์VICK’S

ผ้าป่าน สิริมา กับผลงานภาพถ่ายขาวดำในชื่อ ” A White Ribbon ” เป็นผลงานภาพถ่ายที่ผสมผสานกันระหว่างภาพถ่ายแนวStreet Photography ที่มักแสดงภาพตึกรามบ้านช่อง อาคาร สถานที่ในแบบต่างๆ ตามที่ศิลปินชื่นชอบและมีความถนัดเป็นพิเศษ รวมเข้าไว้กับภาพถ่ายแฟชั่นที่มีนางแบบคอยแสดงท่าทางและเคลื่อนไหวไปตามข้อความที่ศิลปินกำหนดไว้ตามความคิด ร่วมไปกับสถานการณ์ที่ค่อยๆปรับเปลี่ยนไปตามช่วงเวลาและแสง

ความพิเศษของภาพถ่ายขาวดำชุดนี้ของผ้าป่าน สิริมา ไม่ได้เป็นเพียงการถ่ายภาพเพื่อบันทึกเวลาและสถานที่ที่ๆไม่คุ้นตาแต่เพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นการสร้างเนื้อหาใหม่บนสถานที่ที่ไม่คุ้นตา จนกลายมาเป็นชุดภาพถ่ายสุดพิเศษที่สร้างขึ้นเฉพาะโปรเจคนี้ร่วมกันกับVICK’S ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวแบบที่เราไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน เป็นภาพที่เปิดให้เราได้สัมผัสมุมมองใหม่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความน่าสนใจจากช่างภาพรุ่นใหม่ของเมืองไทยที่กำลังมีผลงานน่าจับตามองเป็นอย่างยิ่ง

a

b

c

d

e

f

g

h

j

k

l

m

n

o

p

q

s

t

v

x

Share
Random stories
21 Dec '16
A Touch of Clay – Slow Hands Studio

Text and photos : Nuanlilou “ในงานเซรามิค มีหลายสิ่งหลายอย่างที่คาดเดาไม่ได้ หนึ่งในนั้น คือเรื่องความเสียหาย ทั้งจากการเผา ตอนปั้นแล้วตก ปั้นไปแล้วหัก หรืองานระเบิดในเตาตอนเผา ไปจนถึงเผาออกมาสวยงามแล้วทำตก งานฉีกเพราะเอาออกจากเตาเร็วไป ทำให้เราได้เรียนรู้ว่ามันไม่มีอะไรเที่ยง มันเป็นอนิจจังสุดๆ แต่พอเราทำงานไปเรื่อยๆ เราก็ยอมรับได้ และรู้สึกโอเคกับมันมากๆ และดีใจที่มันแตกได้ เพราะถ้ามันไม่แตกมันก็ไม่ใช่ของที่เปราะบาง มันเลยยิ่งดูมีค่ามาก อย่างที่มันควรจะเป็น“ ถิง (ชลธิชา สุจริตพินิจ) เล่าให้ฉันฟังในมุมมองของเธอที่มีต่องานเซรามิคในบ่ายแก่ๆวันหนึ่งที่ Slow Hands Studio สตูดิโอที่เธอ กับเจิน (กฤชนันท์ ศรีระกิจ) ทำขึ้นมาด้วยกันได้เกือบสองปีแล้ว จากคำบอกเล่าง่ายๆทำให้รู้ที่มาที่ไปที่แสนจะธรรมดาแต่กลับมีความหมายให้คนฟังอย่างเรา ได้เห็นถึงรายละเอียดของความตั้งใจในการสร้างสเปซของตัวเองไปพร้อมๆกับการได้ทำงานที่รัก ก่อนหน้านี้ ถิงเป็นนักวาดภาพประกอบ แต่ได้มีโอกาสได้ไปช่วยงานเจินที่ทำงานเซรามิคอยู่แล้วกว่า 10 ปี เลยได้เรียนรู้พื้นฐานตั้งแต่การขึ้นดิน การนวด ไปจนถึงการเก็บรายละเอียด จากนั้นจึงเริ่มปั้นดิน จากคาแรคเตอร์ของภาพที่ตัวเองวาด จนเริ่มมีคนมาสั่งงาน ขอซื้องาน ไปจนถึงอยากขอมาเรียนด้วย ทั้งคู่จึงตัดสินใจเปิดเป็นพื้นที่สำหรับสอนขึ้นมา จากนั้นก็เริ่มจริงจังขึ้น “ตอนแรกๆเราก็ไม่กล้าปั้น กลัวมันจะแป๊ก ไม่รู้จะเริ่มยังไง เพราะมันมีรายละเอียดเยอะไม่เหมือนกับงานวาด แต่พอมีคนบอกว่าถ้าเราวาดได้ […]

12 Apr '17
Sam Pan Boak by Aurapraphan Sudhinaraset

เคยอยากไปที่ไหนมานานแล้ว แล้วไม่มีเพื่อนไปมั๊ย สามพันโบก ถือว่าเป็นที่ที่อยากไปมานานมาก ตั้งแต่เรียนปี 2 จนตอนนี้ อีกสองปีจะ สี่สิบ เพิ่งได้ไป เนื่องจากคำว่า “อีสาน” ทำให้ ชวนใครไป คำตอบที่ได้มาคือ “ร้อน” ทำให้ภาพที่จะใส่ชุดว่ายน้ำ สีแดง อยู่กลางร่องหิน แอ่งน้ำเรียงตัวกัน ต้องล่มสลายไปเป็นประจำ และแล้ว เรื่องเที่ยวนี่ก็เหมือนพรหมลิขิต เมื่อเจอคนที่ใช่ ทุกอย่างมันก็จะพาไปเอง 19.30 หน้าหัวลำโพง นี่มานั่งรอเพื่อนอยู่ร้านเบียร์วุ้น เนื่องด้วยคุณหนึ่ง (แฟนจ๋า) ต้องตุน แอลกอฮอลเข้าร่างก่อนขึ้นรถไฟ “เดี๋ยวนี้รถไฟเค้าไม่ให้เรากินเหล้าแล้ว ตั้งแต่มีข่าวข่มขืน” โบโซ่ พูดขึ้น มองไปรอบๆ คิดในในว่านี่เราก็เหมือนนั่งอยู่สถานีรถไฟที่ ฮานอย เหมือนกันนะเนี่ย มีแต่ฝาหรั่งรายล้อมนั่งกินเบียร์ ริมถนน เต็มไปหมด บรรยากาศเริ่มมา ไม่นาน แขก และ บิ๋ม มาถึงพร้อม Backpack สีดำรุ่นใหม่มือขวาถือกล่องโฟมเก็บความเย็น มองไปที่ นาฬิกาหัวลำโพง เห๊ย นี่มันสามทุ่มแล้ว […]