Vick’s with Taste of Wonder in Wonderfruit Festival

   

Share
Random stories
1 Aug '16
The Twilight in Hoh Rainforest by Jintanat Jintasawaeng

Hoh Rainforest นั้นเป็นส่วนหนึ่งของ Olympic National Park รัฐ Washington state, USA ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะมาที่นี่เลย จริงๆตั้งใจจะมาตามรอย Twilight ซึ่งได้มาถ่ายทำกันที่ Olympic National Park เพราะที่นี่นั้นมีฝนตกเกือบตลอดทั้งปี และท้องฟ้าก็จะหม่นๆเหมาะสำหรับแวมไพร์เป็นที่สุด แต่เนื่องจากการที่ไม่ได้ทำการบ้านมา จึงทำให้หลงมาที่นี่ ซึ่งโคตรดีใจ เพราะมันสวยมากกกก ขอเริ่มเล่าจากการเดินทางก่อนแล้วกัน เราพักอยู่ในตัวเมือง Port Angeles ที่พักเป็นแบบ Hostel จาก Airbnb ซึ่งที่พักแบบนี้กำลังเป็นที่นิยมมาก เพราะนอกจากจะได้ที่พักในราคาไม่แพงแล้ว ยังมีให้เลือกมากมายหลายแบบด้วย ที่ๆเราพักออกแนว farm เจ้าของบ้านชื่อ Gale ถ้าใครได้มีโอกาสมาเที่ยวแถวนี้ขอแนะนำที่นี่เลยเพราะบรรยากาศดีมาก การที่ตื่นเช้ามาได้นั่งจิบกาแฟและดูวิวเป็นอะไรที่ฟินมากจริงๆ นอกจากวิวแล้วที่นี่ยังมีสัตว์น่ารักๆ ซึ้ง Gale จะพาเราไปรู้จักอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าจะเป็นน้องแพะ, แกะ, อัลปาก้า, ม้า, และอื่นๆ

21 Dec '16
A Touch of Clay – Slow Hands Studio

Text and photos : Nuanlilou “ในงานเซรามิค มีหลายสิ่งหลายอย่างที่คาดเดาไม่ได้ หนึ่งในนั้น คือเรื่องความเสียหาย ทั้งจากการเผา ตอนปั้นแล้วตก ปั้นไปแล้วหัก หรืองานระเบิดในเตาตอนเผา ไปจนถึงเผาออกมาสวยงามแล้วทำตก งานฉีกเพราะเอาออกจากเตาเร็วไป ทำให้เราได้เรียนรู้ว่ามันไม่มีอะไรเที่ยง มันเป็นอนิจจังสุดๆ แต่พอเราทำงานไปเรื่อยๆ เราก็ยอมรับได้ และรู้สึกโอเคกับมันมากๆ และดีใจที่มันแตกได้ เพราะถ้ามันไม่แตกมันก็ไม่ใช่ของที่เปราะบาง มันเลยยิ่งดูมีค่ามาก อย่างที่มันควรจะเป็น“ ถิง (ชลธิชา สุจริตพินิจ) เล่าให้ฉันฟังในมุมมองของเธอที่มีต่องานเซรามิคในบ่ายแก่ๆวันหนึ่งที่ Slow Hands Studio สตูดิโอที่เธอ กับเจิน (กฤชนันท์ ศรีระกิจ) ทำขึ้นมาด้วยกันได้เกือบสองปีแล้ว จากคำบอกเล่าง่ายๆทำให้รู้ที่มาที่ไปที่แสนจะธรรมดาแต่กลับมีความหมายให้คนฟังอย่างเรา ได้เห็นถึงรายละเอียดของความตั้งใจในการสร้างสเปซของตัวเองไปพร้อมๆกับการได้ทำงานที่รัก ก่อนหน้านี้ ถิงเป็นนักวาดภาพประกอบ แต่ได้มีโอกาสได้ไปช่วยงานเจินที่ทำงานเซรามิคอยู่แล้วกว่า 10 ปี เลยได้เรียนรู้พื้นฐานตั้งแต่การขึ้นดิน การนวด ไปจนถึงการเก็บรายละเอียด จากนั้นจึงเริ่มปั้นดิน จากคาแรคเตอร์ของภาพที่ตัวเองวาด จนเริ่มมีคนมาสั่งงาน ขอซื้องาน ไปจนถึงอยากขอมาเรียนด้วย ทั้งคู่จึงตัดสินใจเปิดเป็นพื้นที่สำหรับสอนขึ้นมา จากนั้นก็เริ่มจริงจังขึ้น “ตอนแรกๆเราก็ไม่กล้าปั้น กลัวมันจะแป๊ก ไม่รู้จะเริ่มยังไง เพราะมันมีรายละเอียดเยอะไม่เหมือนกับงานวาด แต่พอมีคนบอกว่าถ้าเราวาดได้ […]