The Bright Town (Seven Sisters Cliffs, UK) by Dupang

“ที่ไหนวะ Seven Sisters”
“มันอยู่ที่ Brighton”

จะเป็นไปได้มั้ยถ้าเราจะไปเที่ยวสถานที่ ที่เรายังไม่เคยเห็นแม้แต่ภาพมาก่อน การตัดสินใจขึ้นรถไฟจาก Kings Cross มุ่งหน้าไปที่ Brighton ปกติแล้วเราเป็นคนชอบรีเซิซที่ๆเราจะเที่ยวแต่ครั้งนี้ทุกๆอย่างผ่านไปโดยที่เพื่อนเป็นคนนำทาง เพราะอะไรก็ไม่รู้ อาจจะไม่ได้คาดหวังจะพบอะไรที่นี่รึเปล่า เราถึงตอนสายๆ เสียงทะเล และเสียงนก ก็มาต้อนรับเราตั้งแต่สถานีรถไฟ พร้อมๆกับ เสียงคนที่เดินกันอย่างขวักไขว้ภายในตัวเมือง การเดินจ้ำๆ ไต่ทางลาดลงไปที่ท่าเรือ Brighton กับชิงช้าสวรรค์สีขาวนี่คือ landmark แรกและ landmark เดียวทีเรานึกถึง

“ที่นี่ป่ะ Seven Sister”
“ไม่ใช่หวะ มันต้องนั่งรถออกไปอีก”

บนรถเมล์สีแดงสองชั้นสาย 12A กำลังเคลื่อนตัวออกจากป้ายที่เราขึ้นใกล้กีบท่าเรือ รถค่อยๆวิ่งออกไป ระหว่างทาง จากเมืองที่มีตึกเล็กๆเกาะกลุ่มเป็นเมือง ก็ค่อยๆลดเหลือบ้านหลัง เว้น หลัง ฟาร์มบ้างบ้านบ้าง ในที่สุดก็เป็นเพียงถนนสายถึงตัดผ่านทุ่งไปเรื่อยๆ เกือบ 40 นาที เราก็ลง

“ที่นี่ป่ะ Seven Sister”
“ไม่ใช่หวะ มันต้องเดินต่อไปอีก”

“อีกนานมั้ยอะ ”
“ในหนังสือเค้าบอก ประมาณ 20 นาที”
“ฟังดูไกลหวะ แต่ค่อยๆเดินเอา”
“ไม่ได้ ต้องถึงก่อนพระอาทิตย์ตก ไม่งั้นเราจะมองไม่เห็นอะไรเลย”

นาฬิกาจากมือถือบอกเวลา 17:04 เหลือเวลาอีกไม่เกินครึ่งชั่วโมง พระอาทิตย์คงตกไป พร้อมกับคำว่า Seven Sister ที่ผมไม่รู้จัก เราค่อยๆเดิน สลับเดินเร็ว (วิ่งคงไม่ไหว) ข้างหน้าเป็นแสงที่ส่องย้อนกลับเข้าตา แทบมองไม่เห็นอะไรไกลๆ การก้มหน้าก้มตาเดินอย่างรวดเร็ว

“ที่นี่ป่ะ Seven Sister”
“เออ”
“มันก็สวยดีหนิหว่า กูไม่เคยเห็นเลย”

อากาศประมาณ 10 องศา ลมทะเลที่พัด เสียงคลื่นที่ซัด ริ้วภูเขาที่โอบล้อม มันดูเป็นจุดที่ลงตัว พระอาทิตย์ใกล้ตก ทุกอย่างที่เราเห็นเกือบกลายเป็นสีส้ม และมันน่าจะเป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นทะเลจากฝั่งยุโรป และมันน่าจะเป็นครั้งแรกที่เห็นทุกอย่างจากสถานที่จริง ก่อนรูปถ่าย

ในหัวอินโทรเพลง don’t stop me now ของวง Queen ค่อยๆ fade ดังขึ้น เรื่อยๆ
(คิดซะว่าเป้นเหมือนฉากหนึ่งในหนังที่เป็น endcredit ที่สมบูรณ์แบบก็แล้วกัน)

Tonight Im gonna have myself a real good time
I feel alive and the world turning inside out yeah!
And floating around in ecstasy
So dont stop me now dont stop me
cause Im having a good time having a good time

 

1399813_10153102573539073_3153436045916697965_o

10887463_10153102574319073_6783639651966229709_o

DSC01459

 

Share
Random stories
31 Mar '17
คอร์สกลับบ้าน by Peng luxsananut

ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสหนีเมืองกรุง เข้าคอร์ส “กลับบ้าน” ที่สวนศิลป์บินสิ อำเภอดอยติ ลำพูน3วัน2คืนกับกิจกรรมเต็มเหนี่ยว พูดคุย ย่ำดิน โกยดิน ยกถังดิน ยกก้อนดิน ผสมสี ก่อฉาบบ้านดิน เลี้ยงไส้เดือนทำปุ๋ย เพาะต้นกล้า โยคะ ทำแป้งขนมปัง แป้งพิซซ่า ทำเตาดิน คุยกับคน คุยกับหมา คุยกับแมว คุยกับไก่ เล่นกับเด็ก อบขนมปัง เก็บผัก กินผักสดยัดไส้ปลาเผา กินมันเผา กินเผือกเผา คุยรอบกองไฟ เดินป่าชุมชน ชมนกชมไม้ ทำยาสระผมมะกรูด ทำสบู่กาแฟอัญชันขมิ้น กินกาแฟดริปจากพี่เอก ดมกลิ่นหอมของเต่าถ่าน นอนฟังเสียงเปียโนบรรเลงเพลงโมสาร์ท นั่งฟังเพลง”พี่สาวครับ”จากวงดนตรีเด็กท้องถิ่น นอนหลับกลางหมู่ดาวและเหล่าแมวกวน แต่ไม่ต้องสืบว่านอนได้มั้ย กิจกรรมเยอะขนาดนี้โดยเฉพาะการทำบ้านดินนี้บอกเลยว่าควรฟิตร่างกายและเพาะกล้ามขากล้ามแขนก่อนมา การได้กลับบ้านครั้งนี้ทำให้เรานิ่งสบาย รู้จักตนเองมากขึ้นและที่สำคัญทำให้เราไร้ตัวตนปลอมๆ ไร้เปลือกห่อหุ้มค่อยๆกะเทาะเหลือเพียงแก่นที่สำคัญของชีวิตเพียงเท่านั้น ดีต่อใจสบายต่อกาย และที่สำคัญอีกอย่างคือ มันดา เรามีอะไรเดี๋ยวต้องทำด้วยกันเต็มเลย นี้แหละสุขใจที่สุด:) อีกเรื่องนึงคือ ภาพการเป็นชาวสวนชาวไร่จากที่เคยคิดไว้นั้นเปลี่ยนไปสิ้น เมื่อเรายังสามารถเล่นและฟังเปียโนเพลงclassic โมสาร์ท บีโทเฟน […]

23 Mar '15
CAMP STYLE