The Bright Town (Seven Sisters Cliffs, UK) by Dupang

“ที่ไหนวะ Seven Sisters”
“มันอยู่ที่ Brighton”

จะเป็นไปได้มั้ยถ้าเราจะไปเที่ยวสถานที่ ที่เรายังไม่เคยเห็นแม้แต่ภาพมาก่อน การตัดสินใจขึ้นรถไฟจาก Kings Cross มุ่งหน้าไปที่ Brighton ปกติแล้วเราเป็นคนชอบรีเซิซที่ๆเราจะเที่ยวแต่ครั้งนี้ทุกๆอย่างผ่านไปโดยที่เพื่อนเป็นคนนำทาง เพราะอะไรก็ไม่รู้ อาจจะไม่ได้คาดหวังจะพบอะไรที่นี่รึเปล่า เราถึงตอนสายๆ เสียงทะเล และเสียงนก ก็มาต้อนรับเราตั้งแต่สถานีรถไฟ พร้อมๆกับ เสียงคนที่เดินกันอย่างขวักไขว้ภายในตัวเมือง การเดินจ้ำๆ ไต่ทางลาดลงไปที่ท่าเรือ Brighton กับชิงช้าสวรรค์สีขาวนี่คือ landmark แรกและ landmark เดียวทีเรานึกถึง

“ที่นี่ป่ะ Seven Sister”
“ไม่ใช่หวะ มันต้องนั่งรถออกไปอีก”

บนรถเมล์สีแดงสองชั้นสาย 12A กำลังเคลื่อนตัวออกจากป้ายที่เราขึ้นใกล้กีบท่าเรือ รถค่อยๆวิ่งออกไป ระหว่างทาง จากเมืองที่มีตึกเล็กๆเกาะกลุ่มเป็นเมือง ก็ค่อยๆลดเหลือบ้านหลัง เว้น หลัง ฟาร์มบ้างบ้านบ้าง ในที่สุดก็เป็นเพียงถนนสายถึงตัดผ่านทุ่งไปเรื่อยๆ เกือบ 40 นาที เราก็ลง

“ที่นี่ป่ะ Seven Sister”
“ไม่ใช่หวะ มันต้องเดินต่อไปอีก”

“อีกนานมั้ยอะ ”
“ในหนังสือเค้าบอก ประมาณ 20 นาที”
“ฟังดูไกลหวะ แต่ค่อยๆเดินเอา”
“ไม่ได้ ต้องถึงก่อนพระอาทิตย์ตก ไม่งั้นเราจะมองไม่เห็นอะไรเลย”

นาฬิกาจากมือถือบอกเวลา 17:04 เหลือเวลาอีกไม่เกินครึ่งชั่วโมง พระอาทิตย์คงตกไป พร้อมกับคำว่า Seven Sister ที่ผมไม่รู้จัก เราค่อยๆเดิน สลับเดินเร็ว (วิ่งคงไม่ไหว) ข้างหน้าเป็นแสงที่ส่องย้อนกลับเข้าตา แทบมองไม่เห็นอะไรไกลๆ การก้มหน้าก้มตาเดินอย่างรวดเร็ว

“ที่นี่ป่ะ Seven Sister”
“เออ”
“มันก็สวยดีหนิหว่า กูไม่เคยเห็นเลย”

อากาศประมาณ 10 องศา ลมทะเลที่พัด เสียงคลื่นที่ซัด ริ้วภูเขาที่โอบล้อม มันดูเป็นจุดที่ลงตัว พระอาทิตย์ใกล้ตก ทุกอย่างที่เราเห็นเกือบกลายเป็นสีส้ม และมันน่าจะเป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นทะเลจากฝั่งยุโรป และมันน่าจะเป็นครั้งแรกที่เห็นทุกอย่างจากสถานที่จริง ก่อนรูปถ่าย

ในหัวอินโทรเพลง don’t stop me now ของวง Queen ค่อยๆ fade ดังขึ้น เรื่อยๆ
(คิดซะว่าเป้นเหมือนฉากหนึ่งในหนังที่เป็น endcredit ที่สมบูรณ์แบบก็แล้วกัน)

Tonight Im gonna have myself a real good time
I feel alive and the world turning inside out yeah!
And floating around in ecstasy
So dont stop me now dont stop me
cause Im having a good time having a good time

 

1399813_10153102573539073_3153436045916697965_o

10887463_10153102574319073_6783639651966229709_o

DSC01459

 

Share
Random stories
20 Mar '17
Lake Blanche, USA by Pamela Pimonwan

Lake Blanche เป็นหนึ่งในทะเลสาบใน Big Cottonwood Canyon ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Wasatch MountainsในรัฐUtah ตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกับทะเลสาบที่มีขนาดเล็กกว่าชื่อ Lake LillianและLake Florence ซึ่งเป็น campsite ของเราในทริปนี้ ระยะทางไปกลับทั้งหมดจาก trail head ประมาณ 7 ไมล์ ความชันอยู่ที่ 2,720 ฟุตหรือ 830 เมตร ระหว่างทางเดินเจอคนเป็นพักๆเนื่องจากเป็นเส้นทางที่ค่อนข้างเป็นที่นิยมในหมู่ locals เพราะสามารถเดินไปกลับได้ภายในวันเดียว เราใช้เวลาเดินขึ้นทั้งหมดประมาณ 3 ชม. เนื่องจากทางขึ้นค่อนข้างชันและแต่ละคนแบกเป้หนักประมาณคนละ 40 pounds วันนั้นแดดค่อนข้างแรงจึงต้องพักดื่มน้ำเป็นระยะๆ แต่ยังโชคดีที่อากาศไม่ร้อนมากนัก เดินไปเหนื่อยไปคุยเรื่องชีวิตกับเพื่อนไป ระหว่างทางมีดอกไม้และป่าให้ชมเป็นระยะๆ เป็นความสุขที่หาไม่ได้ในเมือง พอเดินถึงยอดเขาเราก็เลือกที่จะกางเต็นท์ใกล้ๆกับน้ำตกและทะเลสาบ เพราะว่าตื่นมาจะได้เห็นวิวสวยๆ จากภูเขา และน้ำตกยังเป็นแหล่งน้ำสำหรับพวกเราในตอนเช้า พอตั้งเต็นท์เสร็จก็ทานอาหารเย็นและหาจุดดูพระอาทิตย์ตกใกล้กับที่พัก แล้วนั่งรอพระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้าไปพร้อมกับวิวภูเขาเเละทะเลสาบ ระหว่างนั้นก็นั่งคุยกับเพื่อที่ร่วมเดินทางมาด้วยกัน บางทีก็นั่งกันเงียบๆซึมซับความงามของธรรมชาติรอบๆตัว เวลาในหนึ่งวันตั้งเเต่เริ่มออกเดินทางมันผ่านไปเร็วมาก ไม่รู้จะอธิบายยังไงแต่ช่วงเวลานั้นมีความสุขแบบบอกไม่ถูก ทุกอย่างมันสวย สงบไปหมด เห็นความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าปัญหาของเรามันเล็กนัก ความเครียดและปัญหาต่างๆที่สะสมมาก็ถูกลืมไปชั่วคราว And in that moment, […]

12 Apr '17
Sam Pan Boak by Aurapraphan Sudhinaraset

เคยอยากไปที่ไหนมานานแล้ว แล้วไม่มีเพื่อนไปมั๊ย สามพันโบก ถือว่าเป็นที่ที่อยากไปมานานมาก ตั้งแต่เรียนปี 2 จนตอนนี้ อีกสองปีจะ สี่สิบ เพิ่งได้ไป เนื่องจากคำว่า “อีสาน” ทำให้ ชวนใครไป คำตอบที่ได้มาคือ “ร้อน” ทำให้ภาพที่จะใส่ชุดว่ายน้ำ สีแดง อยู่กลางร่องหิน แอ่งน้ำเรียงตัวกัน ต้องล่มสลายไปเป็นประจำ และแล้ว เรื่องเที่ยวนี่ก็เหมือนพรหมลิขิต เมื่อเจอคนที่ใช่ ทุกอย่างมันก็จะพาไปเอง 19.30 หน้าหัวลำโพง นี่มานั่งรอเพื่อนอยู่ร้านเบียร์วุ้น เนื่องด้วยคุณหนึ่ง (แฟนจ๋า) ต้องตุน แอลกอฮอลเข้าร่างก่อนขึ้นรถไฟ “เดี๋ยวนี้รถไฟเค้าไม่ให้เรากินเหล้าแล้ว ตั้งแต่มีข่าวข่มขืน” โบโซ่ พูดขึ้น มองไปรอบๆ คิดในในว่านี่เราก็เหมือนนั่งอยู่สถานีรถไฟที่ ฮานอย เหมือนกันนะเนี่ย มีแต่ฝาหรั่งรายล้อมนั่งกินเบียร์ ริมถนน เต็มไปหมด บรรยากาศเริ่มมา ไม่นาน แขก และ บิ๋ม มาถึงพร้อม Backpack สีดำรุ่นใหม่มือขวาถือกล่องโฟมเก็บความเย็น มองไปที่ นาฬิกาหัวลำโพง เห๊ย นี่มันสามทุ่มแล้ว […]