South Africa by Kamonnat Chaturaphat

อยู่ๆก็เก็บกระเป๋าดำน้ำไป South Africa โดยที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับมันมาก่อน
เราเที่ยวบนป่าและใต้น้ำจากมุมขวาบนของประเทศ เลาะชายฝั่งลงมาถึงแหลมกลางประเทศ และจบที่ Cape Town
เที่ยวๆไปก็สรุปได้ว่าที่นี่เป็นประเทศฟ้าประทาน
ฟ้าประทานฉลามร้อยแปดชนิด ฟ้าประทานวาฬ ฝูงซาร์ดีน แมวน้ำ เพนกวิน ช้าง เสือ สิงห์ กระทิง แรด และฟ้ายังประทานป่า เขา อ่าว ฟ้า ที่สวยลืมหายใจ มีอะไรฝรั่งๆให้เราได้อู้อ้า มีอะไรชนเผ่าๆให้ได้อ้าปากหวอดู แถมไวน์ถูกกว่าน้ำ กาแฟเข้มข้น อาหารทะเลอู้ฟู่
และ – ผู้ชายผิวแทนผมบลอนด์ –

แต่ผมบลอนด์ร้อยคนก็ไม่สามารถทำให้มือเท้าชา หัวใจหยุดเต้น และน้ำตาคลอ ได้เท่าการสบตากับพี่ๆฉลามยาวสามสี่เมตรใต้น้ำ พี่ๆพุ่งเข้ามา เฉียดหู เฉียดน่อง พัดฟิน ชนกล้อง จนนานๆไป เราก็เริ่มอ๋อ

พี่หลามไม่ได้อยากกินเราเลยนี่นา
อ้าว! โดนหลอกมาตลอดชีวิต!

IMG_20160814_123156 (1)

IMG_20160605_152641

IMG_20160611_092407

IMG_20160611_085229

IMG_20160613_164421

IMG_20160610_171344

IMG_20160610_172708

IMG_20160610_065316 (1)

IMG_20160609_080500

DSC09827 (1)

DSC09895 (1)

Frame-17-06-2016-10-58-19

Frame-17-06-2016-11-02-32 (1)

DSC09489

DSC09864

Share
Random stories
12 Jun '15
Buenos Aires by Aurapraphan Sudhinaraset

แม่คิดถึงพ่อใช่มั๊ย? หนูก็เช่นกัน ค่ำวันนั้น ที่แท็กซี่ พาข้ามเข้าไปในย่านธุรกิจของเมือง รถยนต์ขวักไขว่ ทั้งยี่ห้อญี่ปุ่นและยุโรป วงเวียนขนาดใหญ่ มีรูปปั้นรูปสิงโตอยู่กลางและน้ำพุล้อมรอบตึกสไตล์ Art Nouveau และ Italian Renaissance เรียงยาวสลับกันไปตามถนนสี่เลน แสงไฟจากร้านอาหารและ Pub สร้างชีวิตชีวาให้กับเมือง ไม่ค่ะ หนูไม่ได้อยู่ยุโรป แต่หนูอยู่ห่างจากแม่ 16,836 กม. อีกซีกโลกนึงเลยค่ะ สุดซีกทางซ้ายด้วย บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปแอฟริกา ตรงข้ามกับเมืองโกโลเนียเดลซากราเมนโต ประเทศอุรุกวัย ใช่แล้ว ที่นี่ BUENOS AIRES หนูได้กลิ่นสเต๊กเนื้อตลอดเวลา กลิ่นมันไหม้นิดๆด้วย กำลังดี หนูหยุดอยู่ตรงนั้นเลย ถ้าพ่อมาด้วยคงหยุดเช่นกัน หยุดอยู่หน้า Don Julio ย่าน Palermo (ย่านที่พวกนักดนตรี ศิลปินและเด็กแนวเค้าอยู่กัน) เพิ่งรู้ว่าที่ บัวโนส ไอเรสนี่เค้าเรียก สเต๊กเนื้อ ว่า Parrillas ภายในร้านดูตั้งใจในทุกรายละเอียด มีดหั่นเนื้อที่ดูคมกริบนั่น สลักชื่อของ Don Julio ลงไปบนด้ามมีด […]

31 Mar '17
คอร์สกลับบ้าน by Peng luxsananut

ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสหนีเมืองกรุง เข้าคอร์ส “กลับบ้าน” ที่สวนศิลป์บินสิ อำเภอดอยติ ลำพูน3วัน2คืนกับกิจกรรมเต็มเหนี่ยว พูดคุย ย่ำดิน โกยดิน ยกถังดิน ยกก้อนดิน ผสมสี ก่อฉาบบ้านดิน เลี้ยงไส้เดือนทำปุ๋ย เพาะต้นกล้า โยคะ ทำแป้งขนมปัง แป้งพิซซ่า ทำเตาดิน คุยกับคน คุยกับหมา คุยกับแมว คุยกับไก่ เล่นกับเด็ก อบขนมปัง เก็บผัก กินผักสดยัดไส้ปลาเผา กินมันเผา กินเผือกเผา คุยรอบกองไฟ เดินป่าชุมชน ชมนกชมไม้ ทำยาสระผมมะกรูด ทำสบู่กาแฟอัญชันขมิ้น กินกาแฟดริปจากพี่เอก ดมกลิ่นหอมของเต่าถ่าน นอนฟังเสียงเปียโนบรรเลงเพลงโมสาร์ท นั่งฟังเพลง”พี่สาวครับ”จากวงดนตรีเด็กท้องถิ่น นอนหลับกลางหมู่ดาวและเหล่าแมวกวน แต่ไม่ต้องสืบว่านอนได้มั้ย กิจกรรมเยอะขนาดนี้โดยเฉพาะการทำบ้านดินนี้บอกเลยว่าควรฟิตร่างกายและเพาะกล้ามขากล้ามแขนก่อนมา การได้กลับบ้านครั้งนี้ทำให้เรานิ่งสบาย รู้จักตนเองมากขึ้นและที่สำคัญทำให้เราไร้ตัวตนปลอมๆ ไร้เปลือกห่อหุ้มค่อยๆกะเทาะเหลือเพียงแก่นที่สำคัญของชีวิตเพียงเท่านั้น ดีต่อใจสบายต่อกาย และที่สำคัญอีกอย่างคือ มันดา เรามีอะไรเดี๋ยวต้องทำด้วยกันเต็มเลย นี้แหละสุขใจที่สุด:) อีกเรื่องนึงคือ ภาพการเป็นชาวสวนชาวไร่จากที่เคยคิดไว้นั้นเปลี่ยนไปสิ้น เมื่อเรายังสามารถเล่นและฟังเปียโนเพลงclassic โมสาร์ท บีโทเฟน […]