” Walk on the Wide Side ” Project I by Naruebes Vadvaree

” Walk on the Wide Side ” Project I

ครั้งแรกกับการชักชวนเพื่อนชายคนสนิท ศิลปินและช่างภาพรุ่นใหม่ ” นฤเบศ วาดวารี ” ผู้คว้ารางวัลดีเด่นจากงานYoung Thai Artist Award 2011 สาขาภาพถ่ายจัดขึ้นโดยมูลนิธิซิเมนต์ไทย ( SCG Foundation )  และหนึ่งในศิลปินจากโครงการThe ‘Brand New 2012’ Art Project ที่คัดสรรค์ผลงานโดยภัณฑารักษ์ชาวฟิลิปปินส์ ริงโก้ บูโนอาน (Ringo Bunoan) เข้าร่วมการสร้างสรรค์ผลงานภาพถ่ายชุดพิเศษกับVICK’S ในชื่อ ”Photography exhibition”

นฤเบศหยิบนำเอาภาพบางส่วนจากผลงานจิตรกรรมของศิลปินชาวอเมริกัน อเล็กซ์ เคทส์ ( Alex Katz ) มาสร้างเรื่องราวขึ้นใหม่ในแบบฉบับของตนเอง  หยิบยกเอาความสงบนิ่งที่เผยให้เห็นถึงความเหงา เปล่าเปลี่ยว ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นในผลงานของศิลปินต้นทาง มาถอดรหัสและสร้างพื้นที่ทางความรู้สึกของตนเองสวมทับเข้าไปใหม่ ด้วยกระบวนการตีความจากสิ่งที่เห็น ที่ได้ยิน และสิ่งที่ได้สัมผัส จากการเดินทางท่องเที่ยวของตนเองในวันหยุดผักผ่อน  สะท้อนให้เกิดอารมณ์ความรู้สึกในทางตรงกันข้ามจากภาพต้นแบบที่หยิบยกมา จนกลายเป็นชุดภาพถ่ายสุดพิเศษที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและยังคงความสำคัญไว้กับเสื้อผ้าที่มีความเรียบง่าย ผ่อนคลาย แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยลูกเล่นและรายละเอียดตามแบบฉบับของVICK’S จนไม่สามารถแยกย่อย นำเนื้อที่ของเสื้อผ้าออกจากเวลาของภาพถ่ายไปได้เลย

NARUEBESv installation view 001 fn

NARUEBESv installation view 002 fn

NARUEBESv installation view 003 fn

NARUEBESv installation view 004 fn

NARUEBESv installation view 005 fn

NARUEBESv installation view 006 fn

NARUEBESv installation view 007 fn

NARUEBESv installation view 008 fn

NARUEBESv installation view 009 fn

NARUEBESv installation view 010 fn

 

 

 

 

Share
Random stories
18 Jun '15
”Walk on the Wide Side” Project II by Supachai Pechry

“Walk on the Wide Side” Project II มีภาพถ่ายมากมายที่เกิดจากการเดินทางไปชมสถานที่ต่างๆ บางครั้งภาพนั้นแม้ว่าจะดูว่าสวยงาม ถ่ายมาแล้วถูกเก็บไว้ไม่ได้นำมาใช้ประโยชน์อะไร ในบางภาพก็ถูกนำมาเป็นภาพประกอบบทความ เสริมสร้างบรรยากาศใหม่เพิ่มอรรถรสให้กับตัวอักษรเท่านั้น แต่อย่างน้อยภาพถ่ายเหล่านั้นก็มีไว้เตือนความทรงจำว่ากาลครั้งหนึ่งเคยเดินทางไปเยี่ยมชมสถานที่แห่งนั้นมาแล้ว ดังนั้นภาพถ่ายจึงเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งและเป็นการจดจำบางส่วนในประวัติศาสตร์แห่งชีวิต อีกครั้งกับการทำงานร่วมกับเพื่อนสนิทที่เคยมีผลงานร่วมกับแบรนด์ VICK’S มาแล้วกับ “ศุภชัย เพ็ชรี่” หรือ ”อาร์ต” วิชวลดีไซน์คนเก่ง ที่ฝากผลงานไว้มากมายกับผลงานที่มีลักษณะเฉพาะตัวและมีสไตล์ที่โดดเด่น เข้าร่วมการสร้างสรรค์ผลงานชุดพิเศษกับVICK’S โดยเลือกคัดลอกความรู้สึกของตัวเองผ่านบทเพลง “The Summer Wind” ของ Frank Sinata ออกมาเป็นผลงานภาพถ่ายที่ชื่อชุดผลงานของเขาเอง เป็นชื่อเดียวกันกับเพลงที่ตัวอาร์ตชื่นชอบเป็นพิเศษ อาร์ตเลือกบรรจุความอ่อนไหวของใบไม้และดอกไม้แบบต่างๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตัวเองถนัดลงไปบนงานของเขาอย่างพิถีพิถัน รวมถึงสร้างสถานการณ์ที่มีความละเอียดอ่อนเพื่อบันทึกอารมณ์ความรู้สึกของเขาในขณะนั้นร่วมไปกับสภาพแวดล้อมรอบตัวระหว่างการเดินทางของเขาได้อย่างอ่อนโยน จนกลายมาเป็นชุดภาพถ่ายชุดพิเศษที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวตามแบบฉบับของอาร์ต ผลงานภาพถ่ายของอาร์ตในครั้งนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงการถ่ายภาพเพื่อบันทึกเวลา สถานที่ และความทรงจำแต่เพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นภาพที่เปิดให้เราได้สัมผัสมุมมองใหม่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนโยนในเวลาเดียวกันด้วย      

8 Mar '16
The Bright Town (Seven Sisters Cliffs, UK) by Dupang

“ที่ไหนวะ Seven Sisters” “มันอยู่ที่ Brighton” จะเป็นไปได้มั้ยถ้าเราจะไปเที่ยวสถานที่ ที่เรายังไม่เคยเห็นแม้แต่ภาพมาก่อน การตัดสินใจขึ้นรถไฟจาก Kings Cross มุ่งหน้าไปที่ Brighton ปกติแล้วเราเป็นคนชอบรีเซิซที่ๆเราจะเที่ยวแต่ครั้งนี้ทุกๆอย่างผ่านไปโดยที่เพื่อนเป็นคนนำทาง เพราะอะไรก็ไม่รู้ อาจจะไม่ได้คาดหวังจะพบอะไรที่นี่รึเปล่า เราถึงตอนสายๆ เสียงทะเล และเสียงนก ก็มาต้อนรับเราตั้งแต่สถานีรถไฟ พร้อมๆกับ เสียงคนที่เดินกันอย่างขวักไขว้ภายในตัวเมือง การเดินจ้ำๆ ไต่ทางลาดลงไปที่ท่าเรือ Brighton กับชิงช้าสวรรค์สีขาวนี่คือ landmark แรกและ landmark เดียวทีเรานึกถึง “ที่นี่ป่ะ Seven Sister” “ไม่ใช่หวะ มันต้องนั่งรถออกไปอีก” บนรถเมล์สีแดงสองชั้นสาย 12A กำลังเคลื่อนตัวออกจากป้ายที่เราขึ้นใกล้กีบท่าเรือ รถค่อยๆวิ่งออกไป ระหว่างทาง จากเมืองที่มีตึกเล็กๆเกาะกลุ่มเป็นเมือง ก็ค่อยๆลดเหลือบ้านหลัง เว้น หลัง ฟาร์มบ้างบ้านบ้าง ในที่สุดก็เป็นเพียงถนนสายถึงตัดผ่านทุ่งไปเรื่อยๆ เกือบ 40 นาที เราก็ลง “ที่นี่ป่ะ Seven Sister” “ไม่ใช่หวะ มันต้องเดินต่อไปอีก” “อีกนานมั้ยอะ […]