Sam Pan Boak by Aurapraphan Sudhinaraset

เคยอยากไปที่ไหนมานานแล้ว แล้วไม่มีเพื่อนไปมั๊ย
สามพันโบก ถือว่าเป็นที่ที่อยากไปมานานมาก ตั้งแต่เรียนปี 2 จนตอนนี้ อีกสองปีจะ สี่สิบ เพิ่งได้ไป
เนื่องจากคำว่า “อีสาน” ทำให้ ชวนใครไป คำตอบที่ได้มาคือ “ร้อน” ทำให้ภาพที่จะใส่ชุดว่ายน้ำ สีแดง อยู่กลางร่องหิน แอ่งน้ำเรียงตัวกัน ต้องล่มสลายไปเป็นประจำ
และแล้ว
เรื่องเที่ยวนี่ก็เหมือนพรหมลิขิต เมื่อเจอคนที่ใช่ ทุกอย่างมันก็จะพาไปเอง

19.30 หน้าหัวลำโพง นี่มานั่งรอเพื่อนอยู่ร้านเบียร์วุ้น เนื่องด้วยคุณหนึ่ง (แฟนจ๋า) ต้องตุน แอลกอฮอลเข้าร่างก่อนขึ้นรถไฟ “เดี๋ยวนี้รถไฟเค้าไม่ให้เรากินเหล้าแล้ว ตั้งแต่มีข่าวข่มขืน” โบโซ่ พูดขึ้น

มองไปรอบๆ คิดในในว่านี่เราก็เหมือนนั่งอยู่สถานีรถไฟที่ ฮานอย เหมือนกันนะเนี่ย มีแต่ฝาหรั่งรายล้อมนั่งกินเบียร์ ริมถนน เต็มไปหมด บรรยากาศเริ่มมา ไม่นาน แขก และ บิ๋ม มาถึงพร้อม Backpack สีดำรุ่นใหม่มือขวาถือกล่องโฟมเก็บความเย็น
มองไปที่ นาฬิกาหัวลำโพง เห๊ย นี่มันสามทุ่มแล้ว กรี๊ดด ไรวะ นั่งกินเบียแปปเดียว คือรถไฟ ออก สองทุ่มครึ่งไง กดมือถือ เชคเวลา ห่า นี่เพิ่งจะสองทุ่ม นี่มัน  ไอ้ฝรัด  นาฬิกาหัวลำโพง เสีย เดินเร็วไปเกือบชั่วโมง สวัสดีประเทศไทย
สุดท้าย มุก เมเดล เปาและน้องแคท ปรากฏกาย พร้อมคำถามว่า เองตุนเบียร์ยัง? เอ้อออ คอเบียร์

เอาเป็นว่า ลุกเหอะ ตอนนี้ ทุกคนมาครบแล้ว เรามีสมาชิกทริปนี้ทั้งหมด 10 คน พร้อมขึ้นรถไฟ ขบวน กรุงเทพ – อุบลราชธานี  รถไฟความเร็วสูงขบวนใหม่เอี่ยมที่การรถไฟแห่งประเทศไทย เพิ่งลงทุนซื้อมาหมาดๆ

เปิดตามา 7โมงเช้า คือโดนปลุกจาก กริ๊ปแมน (นายตรวจ) พร้อมกับเสียงประกาศสำเนียง ญี่ปุ่น ว่าอีก 15 นาทีจะถึงสถานีปลายทาง เรามาถึงสถานีรถไฟ อุบลราชธานี 8.30 น ตรงเวลาเป๊ะ

ขอเล่าแบบไม่พิรี้ พิไร ไปถึงที่อื่นนะคะ เพราะนางเอกของทริปคือ สามพันโบก

เราไปถึง โรงแรมซึ่งห่างจากสามพันโบก ประมาณ 15 กิโล ตอนบ่ายต้นๆ คืออยากจะบอกคนที่วางแผนจะไปเที่ยวซักนิดว่า ทำตัวแก่ๆ หน่อย ไม่ต้องขยันมาก พักผ่อนซักนิด นอนหลับคนละตื่น สอง ตื่น แล้วค่อยออกเที่ยว คือแดดอ่ะ มันแผดเผาไง ออกไปก็จะไม่สนุกซะเปล่าๆ มีรุ่นน้องเพิ่งไปมา ออกไปตอนเที่ยง บ้าแล่ว นอกจากจะร้อนมากแล้ว รูปก็ยังไม่สวยด้วย
เจ้าหน้าที่โรงแรมเดินมาบอกว่า วันนี้พระอาทิตย์จะตกเวลา 18 นาฬิกา 36 นาที เลยมองหน้ากัน ป่ะ ออก ตอนนั้น ประมาณ บ่าย 4 โมงครึ่ง เราตัดสินใจกันว่าจะไปสามพันโบกกันทางเรือ เราลงเรือที่หาดสลึงล่องเรือในแม่น้ำโขง ดูเกาะแก่ง หินต่างๆ บิ๊วกันมาตลอดทาง (เรือลำละ 800บาท) ไปทางทิศเหนือก่อน แล้วก็ย้อนลงมาทิศใต้ ที่แรกที่เราขึ้น เรียกว่า  ต่อด้วยหาดหงส์ และสุดท้าย สามพันโบก ปังในปัง ให้รูปเล่าเรื่องเองดีกว่า

Screen Shot 2017-03-30 at 11.10.35 AM

5imuSCjE6zySPmRy_q9C9ZSMEMGFhN7AMxVRlpKNvGngjUxeY3umyVVUMTthQekOSPk9ZQ=w1531-h1025

Screen Shot 2017-04-03 at 2.43.50 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.44.05 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.44.33 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.44.39 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.44.47 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.54.56 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.54.50 PM

Sni-EZeeUemv4OFM5wsBTdOQSWKVxw6FIHWydbIS7T_nmeCsRlpM9cHLP0gDBMgV-EHUZA=w1531-h1025

Screen Shot 2017-04-03 at 2.45.52 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.45.57 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.46.02 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.46.08 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.46.15 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.54.21 PM

Screen Shot 2017-04-03 at 2.54.26 PM

 

Share
Random stories
29 Aug '16
Death Valley ,USA by Fern Chonchaya

เรามีโอกาสได้ไปแวะเที่ยวฝั่ง West Coast ของอเมริกา ทริปนี้สมาชิกมีเพียงเราและเพื่อนอีก2คน การเดินทางครั้งนี้เป็นการเดินทางที่แทบจะไม่ได้ปรึกษาใครเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเส้นทางการขับรถ, ที่พักหรือ spot ต่างๆที่ควรแวะ จุดหมายแรกเริ่มต้นที่ซานฟรานซิสโก เราเช่ารถจากที่นั่นและขับแวะตามเมืองต่างแบบวนตามเข็มนาฬิกาจนไปจบที่แอลเอ เรามีเวลาทั้งหมด12วัน ซึ่ง ณ ตอนนั้นคือมีสถานที่ที่อยากไปเยอะมากกว่าเวลาที่มี จนต้องมาคุยกันว่าเราจะตัดใจตัดที่ไหนออกไป เพื่อทำให้ตารางการเดินทางไม่แน่นและทำเราเหนื่อยกันจนเกินไป พวกเราเริ่มหาข้อมูลของแต่ละสถานที่ในลิสต์ที่วางไว้คร่าวๆ ต้องยอมรับเลยว่าตัวเลือกแรกที่เรากับเพื่อนเลือกตัดคือ ‘Death Valley’ โดยคิดว่าน่าจะเสียดายน้อยที่สุดถ้าพลาดไม่ได้ไป เพราะจากรูปภาพที่เจอใน Google ที่นี่ดูเป็นสถานที่ที่ไม่น่าจะมีอะไรน่าสนใจมากมายนัก ดูเป็นแค่เพียงที่ว่างเปล่ากว้างๆโล่งๆ ร้อนและแห้งแล้งมากจนไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆอาศัยอยู่ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์หรือพืช แต่สุดท้ายแล้วเราตัดใจไม่ลง ยอมที่จะนอนน้อยและรวบตึงแพลนมากขึ้นเพื่อให้ได้ไปที่นี่ “เฮ้ย! ตื่นๆ ตื่นมาดูวิวก่อนนน..” เพื่อนเราที่เป็นคนขับรถตะโกนปลุกเรากับเพื่อนอีกคนที่เผลอหลับไประหว่างทางจาก Yosemite National Park ไปยัง Death Valleyในเช้าตรู่วันนึง ภาพแรกที่มองออกไปนอกหน้าต่างรถ คือมันสวยมากกกกกกกกก.. สวยงามมากจริงๆ เราทั้งสามอึ้งในความสวยงามของสิ่งที่เห็นข้างหน้า เส้นถนนที่ตัดตรงเป๊ะ ท้องฟ้าที่สีฟ้าสดในวันที่แดดจ้า พร้อมกับวิวธรรมชาติสองข้างถนนที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆตามลักษณะภูมิประเทศ มีทั้งเป็นภูเขา ผาหิน จนไปถึงพื้นที่กว้างราบเรียบที่มองได้ไกลจนสุดตา พืชพรรณ และต้นไม้ตามทางไม่คุ้นตานัก ช่วงเวลานั้นความง่วงและความล้าหายไปหมดเลย พอเข้าไปถึงตัวอุทยานแห่งชาติ […]

18 Mar '15
Craft bread – All sorrow are less with bread

ณ บ้านหลังเล็กที่หอมอบอวลไปด้วยกลิ่นขนมอบ ฉันได้พบคู่สามีภรรยา คุณตูเช่ ( อังสุมารินทร์ เหล่าเรื่องธนา ) และคุณเบียร์ (เบียร์ นิกร ศรีพงศ์วรกุล ) กำลังนวดผสมแป้งกันอยู่อย่างตั้งใจ พร้อมๆกับขนมปังส่วนหนึ่งในเตาค่อยๆฟูตัวขึ้นพร้อมเสิร์ฟ คุณตูเช่ก็ค่อยๆเล่าเรื่องราวและที่มาที่ไปของแบรนด์ Craft bread ขนมปังโฮลวีทโฮมเมดเพื่อสุขภาพที่เธอทำด้วยหัวใจให้เราฟัง ” เมื่อก่อนทำงานเป็นแอร์โฮสเตสกว่า 10 ปีค่ะ สุขภาพเราก็เริ่มแย่ลง อาจเพราะด้วยงานที่ทำไม่เป็นเวลา พักผ่อนไม่เพียงพอและสภาพอากาศเวลาบิน ทำให้ต้องหยุดบ่อยๆ จนรู้สึกว่าตรงนี้มันไม่ใช่แล้ว เลยลาหยุดมาพักช่วงหนึ่ง แต่ยังไม่ได้ลาออก ช่วงนั้นรู้สึกว่าต้องหาอะไรทำ เลยไปลองเรียนทำขนมปัง เพราะเป็นคนชอบทานขนมปังมาตั้งแต่เด็กๆ คุณพ่อก็ชอบซื้อมาให้ทาน ” หลังจากจบคอร์ส คุณตูเช่ก็ลองผิดลองถูก ทำให้ที่บ้าน แจกจ่ายให้เพื่อนๆ จนหลายคนยุให้ทำขาย เลยเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตให้คุณตูเช่ตัดสินใจลาออก และเป็นจุดเริ่มต้นของแบรนด์ Craft bread ในคอนเซ็ปต์ของคุณเช่ ที่ต้องการทำขนมปังทุกก้อนจากใจเสมือนให้เพื่อนและคนในครอบครัว วัตถุดิบที่เลือกใช้จึงมีคุณภาพและดีต่อสุขภาพมากๆ อย่างแป้งโฮลวีทออร์แกนิคที่นำเข้าจากอังกฤษ ไม่มีแป้งขัดขาวผสม นอกจากนี้คุณเช่ยังใช้น้ำมันมะกอกแทนเนยและน้ำผึ้งแทนน้ำตาลอีกด้วย ฉันเห็นทั้งคู่ค่อยๆทำทุกขั้นตอนอย่างพิถีพิถัน คุณเช่เล่าว่าขนมปังก้อนนึงใช้เวลาทำกว่า 3-4 ชั่วโมง ค่อยๆทำด้วยวิธีธรรมชาติ ไม่จำเป็นต้องใส่สารเสริมให้ขึ้น dough […]