Roller coaster trip to Spain and Portugal/2016 By Chanaradee Chatrakul Na Ayudhya

วันที่ฉันแพ็คของใส่กระเป๋า ฉันยังไม่รู้ว่ากำลังพาตัวเองไปขึ้นรถไฟเหาะ ฉันรู้แต่เพียงว่าจุดประสงค์หลักคือการไปทำงานและแสดงงานศิลปะ (โครงการ artist in residence) 1 เดือนที่สเปน และถือโอกาสเที่ยวแถวๆนั้นอีกซักเดือน  โดยมี เต่า  วีซ่า  Alizee และ Guillaume มาร่วมแจมช่วงท้ายทริป ระหว่างการเดินทางมีเรื่องทั้งดีและไม่ดีให้ประทับใจซะหลายอย่างจน short note ออกมาได้ประมาณนี้

000024

  • สเปน กับ โปรตุเกส เท่าที่ฉันได้สัมผัสมาเป็นสองประเทศที่มีนิสัยโจ๊ะที่สุดในยุโรป / ตลก มีสีสัน ผู้คนโหวกเหวกโวยวายแต่เป็นมิตร
  • แฟลทที่พักใน Barcelona  ไม่มีกลอนประตูห้องน้ำ/เป็นประสบการณ์การอาบน้ำที่น่าหวาดเสียวที่สุด

000012-2

000018

  • ชมงานของ Antoni Gaudí ที่เคยเห็นแต่ในหนังสือ ( Park Guell, Casa Batllo, Casa Mila) ได้เห็นของจริงซักที

dsc01689

  • ชมงานใน Picasso museum/ ชอบที่ได้ดูพัฒนาการในช่วงที่ ปิกัซโซ่ ค้นหาสไตล์ตัวเอง ซึ่งมันไม่ง่ายเลย

000009

000012

  • ชอบย่าน Gracia ใน Barcelona เป็นย่านที่มี independent shop น่ารักๆเยอะมากและทัวริสต์น้อยลง

scan5

  • Mercat dels Encants เป็นตลาดของเก่าที่มีสเน่ห์ และ ไม่มีฟอร์มเลย ถ้าเปรียบกับตลาดในไทยก็คงเป็นคลองถม ไม่ใช่จตุจักร 

000025

  • ปรับตัวเข้ากับเพื่อนไม่ได้เพราะกำแพงทางภาษา(เพราะพูดสเปนไม่ได้) และช่องว่างระหว่างวัยกับเพื่อนๆในสตูดิโอ (เนื่องจากเด็กสุด) ทำเอาเสียน้ำตาไป 2 ครั้ง จิตตกอยู่พักใหญ่จนพ่อบอกว่า ” nothing is worth it, if you aren’t happy. “
  • การได้แชร์สตูดิโออยู่กับ artist อีก 2 คนจาก 2 ประเทศทำให้เราได้เปิดมุมมองในหลายๆด้านมากขึ้น
  • ฟราน เพื่อนจากชิลี ซึ่งอายุมากที่สุดในแฟลทที่โรต้า ชอบเก็บของที่คนทิ้งตามชายหาดมาสร้างงานศิลปะ และเป็นคนที่ค่อยห่วงใยดูแลทุกคนเหมือนคุณแม่ จนช่วงหลังฉันเรียกเธอว่า Mamafran

000034-2

screen-shot-2017-01-11-at-4-13-48-pm

Screen Shot 2017-01-12 at 10.54.43 AM

screen-shot-2017-01-11-at-4-15-42-pm

screen-shot-2017-01-11-at-4-15-38-pm

  • เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เพ้นท์งานใหญ่ 10 ชิ้นใน 1 เดือนโดยที่ใช้เวลากับมันเต็มๆ ไม่มีอย่างอื่นมารบกวน

000015-2

000039

  • การได้อยู่ใน Rota เมืองติดทะเลและความเหงาในบางวันทำให้ฉันตกหลุมรักการนั่งมองพระอาทิตย์ตก
  • อัลเล่ เพื่อนโปแลนด์พาไป Flamingo Bar ซึ่งมีวงเล่นสด เป็นโชว์ที่ประทับใจที่สุด
  • นอนค้างที่สนามบินลิสบอน คนเดียวครั้งแรก

000026

000019

000020

  • ได้ไปเปิดคอนเสิร์ตริมทะเลตอนเที่ยงคืน ร้องเพลงเก่าๆกับเต่า 
  • มีนักดนตรีเปิดหมวกที่น่าประทับใจหลายคนซึ่งบรรเลงเพลงโดยมีฉากหลังเป็นวิวบ้านลดหลั่นตามหุบเขา ดูเพลินกว่าไปบางคอนเสิร์ตซะอีก
  • ได้เรียนรู้ว่า อยากทำอะไรให้ลองทำไปเถอะ ถ้าไม่มีใครเดือดร้อน เพราะเอาเข้าจริงๆก็ไม่ได้มีใครสนใจเรามากขนาดนั้น ทำอะไรให้มั่นใจไปเลยดีกว่ามาเสียใจทีหลัง

000001

  • ร้องคาราโอเกะเซทเพลง The Beatles กับ อัลเล่ และ ฟราน หลังกลับจากร้านชิลริมทะเลใน Rota ชื่อว่า Azucar de Cuba

screen-shot-2017-01-11-at-4-20-41-pm

  • Flea market ใน Jerez มีชุดเต้น flamingo เก่าราคาถูก น่าซื้อมาก

Screen Shot 2017-01-12 at 10.54.56 AM

  • การไป Flea market แทบทุกอาทิตย์ทำให้หลงไหลในของเก่ามากขึ้นไปอีก โดยเฉพาะพวกจดหมายและโปสการ์ดเก่า
  • เจ้าของแฟลทที่พักใน Seville เป็นนักดนตรีวงร๊อกซึ่งฉันเพิ่งมารู้ที่หลังว่าเค้าค่อนข้างมีชื่อเสียงที่นั่น
  • การเดินเลียบริมแม่น้ำ Douro ในPorto คือวิวที่สวยและชิลที่สุด
  • ค้นพบโกดังของเก่าใน Porto ชื่อว่า Armazem ซึ่งตอนนั้นเค้าเปิดเพลง christmas ทำให้บรรยากาศดีขึ้นไปอีก

 

การเดินทางครั้งนี้มันเหมือนตอนที่รถไฟเหาะแกล้งขับช้าๆหลอกเราในตอนแรก แต่ยังไม่ทันไรก็ไต่ขึ้นไปสูงปริ๊ดและเหาะลงมาสุดทาง ก่อนจะเหินขึ้นไปใหม่อีกครั้ง ทั้งกลัว ทั้งเสียวทำเอาแทบอ้วกแต่กลับรู้สนุก และที่สำคัญพอลงมาแล้วดันอยากกลับขึ้นไปเล่นอีกหลายๆรอบซะอย่างนั้น

 

Share
Random stories
10 Jun '15
The most time in Stockholm by Supachai Pechry

เมื่อมนุษย์เขตร้อนอย่างฉันหลวมตัวตอบตกลงไปเที่ยวสวีเดนในเดือนธันวาฯ ช่วงคริสต์มาส ฉันก็ได้แต่ถามตัวเองว่าจะไหวเหรอ เสื้อผ้าหนาๆอุ่นก็ไม่มี ไขมันรอบพุงก็ไม่เคยสะสม จะหนาวตายกลายเป็นศพแช่แข็งถูกส่งกลับประเทศไหม แต่เพื่อให้ได้เห็นแสงเหนือสิ่งที่อยากเห็นก่อนตาย จะหนาวแค่ไหนก็จะสู้แถมต่อไปจะได้มีเรื่องไว้คุยอวดคนอื่นเค้าได้ว่าหนาวแค่นั้นน่ะไม่เท่าไหร่หรอก ฉันเคยเจอมาหนาวกว่านี้อีก แต่อากาศหนาว -30 นี่มันหนาวขนาดไหนนึกไม่ออกจริงๆ แม้แต่ชาวสวีเดนเองก็ใบ้กินบอกได้แค่ว่าหนาวมาก ถามใครใครก็นึกไม่ออก มีแต่จะบอกว่าคนไทยอย่างฉันคงหนาวตายตั้งแต่ -10 แล้วล่ะ ฉันไปยุโรปมาก็หลายครั้งแล้ว แต่ก็มักจะหาเรื่องไปเฉพาะช่วงฤดูใบไม้ผลิหรือไม่ก็ฤดูร้อน เมืองก็สวยผู้คนก็อารมณ์ดี อากาศแจ่มใส ฉันชอบเดินทางแบบสบายตัวไม่ต้องใส่เสื้อผ้าหนาๆหลายชั้นกระเป๋าก็เบาแถมมีน้ำหนักเหลือให้พอซื้อของกลับมาได้อีก แต่ทริปที่ไปสวีเดนคราวนี้นี่สิฉันต้องเอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋าตั้งหลายตัวทั้งๆที่เตรียมไปเผื่อหนาวเต็มที่แต่ทำไงได้ขนกระเป๋าไปได้แค่ 20 กิโลกรัม ถ้าไปถึงแล้วดูท่าจะไม่รอดจริงๆ ค่อยไปหาซื้อเอาใหม่ข้างหน้า ไม่กี่วันก่อนเดินทางเพื่อนๆที่สวีเดนต่างบ่นกันถึงอากาศที่เลวร้ายของสต๊อกโฮล์ม ทั้งอากาศที่หนาวติดลบ ฝนตกทั้งอาทิตย์ แดดก็ไม่มี ไม่เห็นเดือนเห็นตะวันมานานหลายเดือน ฉันยอมรับว่ากำลังใจฝ่อไปเยอะเหมือนกันแดดเป็นเหมือนพลังงานชีวิตของฉันนี่ถ้าไปแล้วไม่เจอแดดเลยจะทำยังไงไม่เหงาตายเหรอ แต่จะให้กลับใจทิ้งตั๋วก็ไม่ทันแล้ว กว่าจะได้วีซ่ามานี่ไม่ง่ายนะ คนทำอาชีพฟรีแลนซ์อย่างฉัน ขอวีซ่าแต่ละทีเอกสารหนาเหมือนทำวิทยานิพนธ์ ฉันใช้เวลา 13 ชั่วโมง ที่แสนอึดอัดบนเครื่องบินชั้นประหยัด เพื่อมาถึงสต๊อกโฮล์ม อากาศหนาวน้อยกว่าที่คาดเพราะหิมะตกไปตั้งแต่คืนก่อนหน้าแล้ว โชคดีที่โรงแรมเราอยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟเท่าไหร่ จึงไม่ต้องเดินไกล นี่ขนาดไม่ไกลแต่ฉันก็ลื่นไปหลายรอบ ก่อนหน้านี้ฉันบ่นเอาไว้มากว่าค่าโรงแรมแพงไปโรงแรมไม่เห็นต้องอยู่ใกล้ขนาดนี้ก็ได้ ไกลแค่ไหนก็เดินไหว อยากประหยัดเงิน แต่เชื่อเถอะถ้าไปเที่ยวที่ไหนที่อากาศหนาวๆการได้ถึงที่พักอุ่นๆแบบทันใจโดยเฉพาะในคืนแรกถึงจ่ายแพงอีกหน่อยก็คุ้มกว่าเยอะ ฉันอยู่สต๊อกโฮล์ม 5 วัน ไม่ได้วางแผนการท่องเที่ยวอะไรเลย เพื่อนถามว่าอยากดูอะไรก็ตอบไม่ได้ […]

21 Dec '16
A Touch of Clay – Slow Hands Studio

Text and photos : Nuanlilou “ในงานเซรามิค มีหลายสิ่งหลายอย่างที่คาดเดาไม่ได้ หนึ่งในนั้น คือเรื่องความเสียหาย ทั้งจากการเผา ตอนปั้นแล้วตก ปั้นไปแล้วหัก หรืองานระเบิดในเตาตอนเผา ไปจนถึงเผาออกมาสวยงามแล้วทำตก งานฉีกเพราะเอาออกจากเตาเร็วไป ทำให้เราได้เรียนรู้ว่ามันไม่มีอะไรเที่ยง มันเป็นอนิจจังสุดๆ แต่พอเราทำงานไปเรื่อยๆ เราก็ยอมรับได้ และรู้สึกโอเคกับมันมากๆ และดีใจที่มันแตกได้ เพราะถ้ามันไม่แตกมันก็ไม่ใช่ของที่เปราะบาง มันเลยยิ่งดูมีค่ามาก อย่างที่มันควรจะเป็น“ ถิง (ชลธิชา สุจริตพินิจ) เล่าให้ฉันฟังในมุมมองของเธอที่มีต่องานเซรามิคในบ่ายแก่ๆวันหนึ่งที่ Slow Hands Studio สตูดิโอที่เธอ กับเจิน (กฤชนันท์ ศรีระกิจ) ทำขึ้นมาด้วยกันได้เกือบสองปีแล้ว จากคำบอกเล่าง่ายๆทำให้รู้ที่มาที่ไปที่แสนจะธรรมดาแต่กลับมีความหมายให้คนฟังอย่างเรา ได้เห็นถึงรายละเอียดของความตั้งใจในการสร้างสเปซของตัวเองไปพร้อมๆกับการได้ทำงานที่รัก ก่อนหน้านี้ ถิงเป็นนักวาดภาพประกอบ แต่ได้มีโอกาสได้ไปช่วยงานเจินที่ทำงานเซรามิคอยู่แล้วกว่า 10 ปี เลยได้เรียนรู้พื้นฐานตั้งแต่การขึ้นดิน การนวด ไปจนถึงการเก็บรายละเอียด จากนั้นจึงเริ่มปั้นดิน จากคาแรคเตอร์ของภาพที่ตัวเองวาด จนเริ่มมีคนมาสั่งงาน ขอซื้องาน ไปจนถึงอยากขอมาเรียนด้วย ทั้งคู่จึงตัดสินใจเปิดเป็นพื้นที่สำหรับสอนขึ้นมา จากนั้นก็เริ่มจริงจังขึ้น “ตอนแรกๆเราก็ไม่กล้าปั้น กลัวมันจะแป๊ก ไม่รู้จะเริ่มยังไง เพราะมันมีรายละเอียดเยอะไม่เหมือนกับงานวาด แต่พอมีคนบอกว่าถ้าเราวาดได้ […]