Raja Ampat, Indonesia by Thanapong Banpotjit

“มันสวยจริงๆ”

 

มีคนชอบมาถามว่า ตั้งแต่เริ่มดำน้ำมา ชอบดำน้ำที่ไหนมากที่สุด เป็นคำถามที่ตอบยากระดับนึง ถ้าให้ตอบแบบกลางๆ ก็จะบอกว่าจุดดำน้ำแต่ละที่ก็จะมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง ไม่เหมือนกับจุดอื่นๆ เพราะฉะนั้นคงไม่มีอันไหนเลิศเลอไปกว่าใครสักเท่าไหร่ แต่ถ้าถามว่า ปะการังที่ไหน สมบูรณ์ที่สุด ที่ไหนมีความหลากหลายของสัตว์ทะเลมากที่สุด ก็สามารถตอบแบบไม่ต้องคิดได้เลยว่าคือที่นี่ Raja Ampat

ครั้งนี้ถือเป็นโอกาสครั้งที่ 2 ที่ได้กลับไปดำน้ำที่สถานที่อันห่างไกลแห่งนี้ Raja Ampat หรือ Four Kings ซึ่งอยู่บริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะปาปัวนิวกีนี

การไปดำน้ำรอบนี้เราใช้เวลาของเราส่วนใหญ่อยู่ทางด้านใต้ของ Raja Ampat นั่นคือ เกาะ Misool ซึ่งเป็นบริเวณที่ทำการอนุรักษ์ทรัพยากรทางทะเลกันอย่างจริงจัง จะสังเกตได้ว่าทุกจุดดำน้ำแต่ละจุดนั้น มีปะการังที่แน่นมากๆ แน่นจริงๆ

อีกจุดนึงที่เราได้ไปแวะเวียนคือ Dampier Strait ซึ่งอยู่ตอนกลางของ Raja Ampat บริเวณนี้เป็นจุดดำน้ำอีกจุดหนึ่งซึ่งไม่เหมือนใครเลยก็ว่าได้ เพราะเราได้มีโอกาสได้ดำน้ำที่ Mangrove Ridge ซึ่งเป็นชายขอบของป่าโกงกางที่ยื่นออกไปทะเล

การเดินทางไป Raja Ampat อาจจะดูค่อนข้างยุ่งยาก และเหนื่อยพอประมาณ เครื่องบินประเทศเค้า (อินโดนีเซีย) เหมือนรถบัสหวานเย็นบ้านเรา บินแล้วหยุด เสร็จแล้วบินต่อเป็นตุ้บๆ แต่เชื่อสิว่าสักครั้งนึง สำหรับนักดำน้ำแล้วคุณต้องไปสัมผัส Raja Ampat สักครั้ง
“มันสวยจริงๆ”

 

 

_DSC0157

_DSC9984

_DSC0698

_DSC0710

_DSC0744

_DSC0751

_DSC0346

_DSC0256

_DSC0820

_DSC0332

_DSC0336

_DSC9910

_DSC9888

_DSC0514

_DSC0266

_DSC0078

_DSC0099

_DSC0579

_DSC0469

_DSC0171

_DSC0135

_DSC0094

_DSC0081

_DSC0044

12814788_10153413706550778_1220037524522356773_n

12764572_10154571746638625_3419664395178621722_o

 

Share
Random stories
31 Mar '17
คอร์สกลับบ้าน by Peng luxsananut

ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสหนีเมืองกรุง เข้าคอร์ส “กลับบ้าน” ที่สวนศิลป์บินสิ อำเภอดอยติ ลำพูน3วัน2คืนกับกิจกรรมเต็มเหนี่ยว พูดคุย ย่ำดิน โกยดิน ยกถังดิน ยกก้อนดิน ผสมสี ก่อฉาบบ้านดิน เลี้ยงไส้เดือนทำปุ๋ย เพาะต้นกล้า โยคะ ทำแป้งขนมปัง แป้งพิซซ่า ทำเตาดิน คุยกับคน คุยกับหมา คุยกับแมว คุยกับไก่ เล่นกับเด็ก อบขนมปัง เก็บผัก กินผักสดยัดไส้ปลาเผา กินมันเผา กินเผือกเผา คุยรอบกองไฟ เดินป่าชุมชน ชมนกชมไม้ ทำยาสระผมมะกรูด ทำสบู่กาแฟอัญชันขมิ้น กินกาแฟดริปจากพี่เอก ดมกลิ่นหอมของเต่าถ่าน นอนฟังเสียงเปียโนบรรเลงเพลงโมสาร์ท นั่งฟังเพลง”พี่สาวครับ”จากวงดนตรีเด็กท้องถิ่น นอนหลับกลางหมู่ดาวและเหล่าแมวกวน แต่ไม่ต้องสืบว่านอนได้มั้ย กิจกรรมเยอะขนาดนี้โดยเฉพาะการทำบ้านดินนี้บอกเลยว่าควรฟิตร่างกายและเพาะกล้ามขากล้ามแขนก่อนมา การได้กลับบ้านครั้งนี้ทำให้เรานิ่งสบาย รู้จักตนเองมากขึ้นและที่สำคัญทำให้เราไร้ตัวตนปลอมๆ ไร้เปลือกห่อหุ้มค่อยๆกะเทาะเหลือเพียงแก่นที่สำคัญของชีวิตเพียงเท่านั้น ดีต่อใจสบายต่อกาย และที่สำคัญอีกอย่างคือ มันดา เรามีอะไรเดี๋ยวต้องทำด้วยกันเต็มเลย นี้แหละสุขใจที่สุด:) อีกเรื่องนึงคือ ภาพการเป็นชาวสวนชาวไร่จากที่เคยคิดไว้นั้นเปลี่ยนไปสิ้น เมื่อเรายังสามารถเล่นและฟังเปียโนเพลงclassic โมสาร์ท บีโทเฟน […]

10 Feb '17
ปกิณกะปากี by Piyakan Bootprasert

คนส่วนใหญ่มักจะถามด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวอย่างไม่เก็บอาการ ทำไมไปปากี? ปากีมีอะไรเหรอ? นั่นสิ… ความเซอร์มันค่อยๆเริ่มตั้งแต่พบว่าทริปนี้จะมีอุณหภูมิตั้งแต่ศูนย์ถึง40องศา และมีฝนตก ต้องจัดกระเป๋าอย่างไร ? ต้องฉีกแขนเสื้อ แล้วเตรียมเข็มด้ายไปเย็บต่อกลับ ตอนอากาศหนาวขึ้นมั้ย? สุดท้ายเรื่องเงียบลงที่กระเป๋าเดินทางน้ำหนักเกือบ 20 กิโล เสื้อกันหนาว เสื้อกันฝน เสื้อกันลม เสื้อผ้ามิดชิดปิดทั้งร่าง ผ้าโพกหัว (ประเทศมุสลิม) รองเท้า trekking น้ำพริก มาม่า ยาดม ทุบทุกสถิติการแพคกระเป๋าเดินทางในชีวิต   เมื่อถึงสนามบินอิสลามบัด 98%เป็นชายล้วนๆ ความบิน ลาเดนเข้าจู่โจมพวกเราทันที (Abbottabad เป็นที่ซ่อนสุดท้าย ก่อนที่เค้าจะถูกจับตาย) เหตุนี้เองเราจึงไม่มีรูปถ่ายในแอร์พอร์ตกันเลย แต่พอเราได้พบกับไกด์ท้องถิ่นและคนขับรถ (ชื่ออัลตาฟ/มูสตากิม) โลกแขกปากีของเราก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พี่แกใจดีและน่ารักทุกครั้งที่พยายามพูดภาษาไทย อัลตาฟบอกว่าที่จริงคนที่ไว้หนวดเครายาว นั่นแสดงว่าเป็นคนเรียบร้อยที่ออกจะเคร่งศาสนาด้วยซ้ำ อืม ความรู้ใหม่   9 ชั่วโมง เรานั่งรถตู้มุ่งไปทางเหนือเส้นทางNaran ภูมิทัศน์ราวกับเดินทางออกไปนอกโลก ชนิดที่หนัง THE MARTIAN แอ๊บถ่ายได้สบาย รถตู้กลายเป็นยานสำรวจดาวอังคาร สเกลภูเขาตรงหน้ามหึมาเท่าตึกใบหยก รูปถ่ายใบนึงเราอาจได้ […]