“Road to Mongolia” (Mongolia) by Saitarn Karncharanwong

มองโกเลียมีเมืองหลวงคือ Ulaanbaatar ( UB ) เป้าหมายของทริปครั้งนี้ คือการทัวร์ ทะเลทราย Gobi และ Orkhon Vally สิ่งที่น่าสนใจคือ ในแต่ละพื้นที่ของ Gobi จะมีสภาพของธรรมชาติ และอากาศที่เเตกต่างกัน ( เนื่องจาก พื้นที่มันกว้างใหญ่มาก ทั้งร้อน ฝนตก จนถึงมีหิมะปกคลุม ) ช่วงที่ดีที่สุดสำหรับการเดินทาง คือ ช่วงเดือน กรกฎาคม – สิงหาคม เพราะจะได้เจอสถานที่ท่องเที่ยวทุกๆที่ในจังหวะที่สวยที่สุด

5 Steps to the Plain
1.Dream, read, listen then get on the plane.

ช่วงที่ไปเริ่มมีการเเชร์เกี่ยวกับทางรถไฟสาย แทรนไซบีเรียกันอยู่บ้าง พอดีพี่ที่สนิทกัน ที่เป็นสายเที่ยวรอบโลก เหมือนกัน มาบอกว่ามี แพลนที่จะไปบ้าง เราก็ตอบไปเเบบไม่ค่อยคิดและลังเเลเลยว่า ” ไปด้วยดิ ” ด้วยความเป็นคน easy going จึงเกิด random Party ในชีวิตอยู่บ่อยๆ และด้วยความเป็นคน อยู่ง่าย กินง่าย ทนทาน เเละเข้ากับคนง่าย

2.Select your team with care

มีพี่ที่ไปด้วยกัน ด้วยความเป็นคน ” ไม่เยอะ ” เเละมี Life Style คล้ายกัน อยู่แล้ว เลยทำให้ตัดสินใจที่จะไปเที่ยวด้วยกันง่ายๆ

3. Choose motto to live by

” คนเราวันนึงก็ต้องตาย เเค่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ” งั้นเราก็ต้องใช้ชีวิตในแบบที่เรามีความสุข จนกว่าจะถึงวันนั้น อยากทำอะไรก็ต้องลงมือทำ อยากเที่ยวที่ไหน เที่ยว อยากรู้อะไร ก็หาทางเรียนรู้สิ่งนั้นให้รู้ให้ได้ เพราะจะได้ไม่ต้องนึกมาเสียดายทีหลัง

4.Do something out of itinerary

ระหว่างการเดินทาง เวลาส่วนใหญ่จะหมดไปกับการนั่งรถ เนื่องจาก Gobi มีพื้นที่ที่กว้างมาก ระหว่างสถานที่ท่องเที่ยว แต่ละจึด ต้องขับรถถึง 1,200 กิโลเมตรต่อวัน จึงทำให้ 1 วัน เที่ยวได้ 1 สถานที่ และนอนในเกอร์ของคนท้องถิ่นที่ใกล้กับสถานที่นั่นๆ ( ลักษณะเป็นเต้นท์คล้ายๆบ้าน ) ถึงเเม้ว่าจะใช้เวลาเยอะและเหนื่อยกับการเดินทาง บรรยากาศทั้งสองฝั่งเเต่ละที่สวยเกินคำบรรยาย คุ่มค่ามากจริงๆ

5.Stop complaining, Do something and Let it be!

ความลำบากในการเดินทางนั้นไม่ค่อยอยากนับเป็นปัญหา

– อาหารการกินอาจจะไม่ดีงาม เเต่ก็ยึดว่า เราต้องกินเพื่ออยู่ เพื่อใช้ชีวิตมีอะไรก็ต้องกิน อาหารจานไหนไม่เคย ก็ต้องลองดู ถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ของชีวิตก็เเล้วกัน

– การเดินทางครั้งนี้ อาจจะนอนไม่สบายอย่างที่คิดไว้ เพราะในทุกๆที่ ต้องนอนในเกอร์ของชาวบ้านท้องถิ่น เเต่ละวันอาจจะเกิดปัญหากับน้ำไม่ไหล ไฟไม่มีบ้าง ก็ถือซะว่าเรามาอยู่กับธรรมชาติ การนอนเกอร์แบบนี้ เราก็สามารถมอง Million Star ที่อยู่เต็มท้องฟ้า อาจจะไม่เหมือนกับเที่ยวที่ดีๆพักโรมเเรม 5 star 🙂

– ทริปนี้ได้เเวะอาบน้ำอย่างมาก 3 วัน ฉะนั้นเราก็ต้องเตรียมพร้อมกับทุกๆอย่างที่มันจะเกิดขึ้น

– สิ่งสุดท้ายในการเดินทางคนส่วนใหญ่ก็จะถามว่าเห็นน้ำเป็นอย่างไร ? ทริปมองโกเลีย ทริปนี้ห้องน้ำเป็น ” ส้วมหลุมขุด ” มีกระดาน 2 แผ่นเอาไว้สำหรับเท้าเหยียบ ดังนั้นสิ่งที่สำคัญคือ เราต้องตั้งหายใจให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

IMG_20150616_080212

IMG_20150625_213337

IMG_20150625_213645

IMG_20150625_213730

IMG_20150625_213818

IMG_20150626_104325

IMG_20150626_152351

IMG_20150627_174250

IMG_20150628_112246IMG_20150628_112340IMG_20150701_104347

IMG_20150705_112144

IMG_20150705_112424

IMG_20150716_102404

IMG_20150729_140638

IMG_20150729_140820

IMG_20150729_140901

Share
Random stories
10 Jun '15
The most time in Stockholm by Supachai Pechry

เมื่อมนุษย์เขตร้อนอย่างฉันหลวมตัวตอบตกลงไปเที่ยวสวีเดนในเดือนธันวาฯ ช่วงคริสต์มาส ฉันก็ได้แต่ถามตัวเองว่าจะไหวเหรอ เสื้อผ้าหนาๆอุ่นก็ไม่มี ไขมันรอบพุงก็ไม่เคยสะสม จะหนาวตายกลายเป็นศพแช่แข็งถูกส่งกลับประเทศไหม แต่เพื่อให้ได้เห็นแสงเหนือสิ่งที่อยากเห็นก่อนตาย จะหนาวแค่ไหนก็จะสู้แถมต่อไปจะได้มีเรื่องไว้คุยอวดคนอื่นเค้าได้ว่าหนาวแค่นั้นน่ะไม่เท่าไหร่หรอก ฉันเคยเจอมาหนาวกว่านี้อีก แต่อากาศหนาว -30 นี่มันหนาวขนาดไหนนึกไม่ออกจริงๆ แม้แต่ชาวสวีเดนเองก็ใบ้กินบอกได้แค่ว่าหนาวมาก ถามใครใครก็นึกไม่ออก มีแต่จะบอกว่าคนไทยอย่างฉันคงหนาวตายตั้งแต่ -10 แล้วล่ะ ฉันไปยุโรปมาก็หลายครั้งแล้ว แต่ก็มักจะหาเรื่องไปเฉพาะช่วงฤดูใบไม้ผลิหรือไม่ก็ฤดูร้อน เมืองก็สวยผู้คนก็อารมณ์ดี อากาศแจ่มใส ฉันชอบเดินทางแบบสบายตัวไม่ต้องใส่เสื้อผ้าหนาๆหลายชั้นกระเป๋าก็เบาแถมมีน้ำหนักเหลือให้พอซื้อของกลับมาได้อีก แต่ทริปที่ไปสวีเดนคราวนี้นี่สิฉันต้องเอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋าตั้งหลายตัวทั้งๆที่เตรียมไปเผื่อหนาวเต็มที่แต่ทำไงได้ขนกระเป๋าไปได้แค่ 20 กิโลกรัม ถ้าไปถึงแล้วดูท่าจะไม่รอดจริงๆ ค่อยไปหาซื้อเอาใหม่ข้างหน้า ไม่กี่วันก่อนเดินทางเพื่อนๆที่สวีเดนต่างบ่นกันถึงอากาศที่เลวร้ายของสต๊อกโฮล์ม ทั้งอากาศที่หนาวติดลบ ฝนตกทั้งอาทิตย์ แดดก็ไม่มี ไม่เห็นเดือนเห็นตะวันมานานหลายเดือน ฉันยอมรับว่ากำลังใจฝ่อไปเยอะเหมือนกันแดดเป็นเหมือนพลังงานชีวิตของฉันนี่ถ้าไปแล้วไม่เจอแดดเลยจะทำยังไงไม่เหงาตายเหรอ แต่จะให้กลับใจทิ้งตั๋วก็ไม่ทันแล้ว กว่าจะได้วีซ่ามานี่ไม่ง่ายนะ คนทำอาชีพฟรีแลนซ์อย่างฉัน ขอวีซ่าแต่ละทีเอกสารหนาเหมือนทำวิทยานิพนธ์ ฉันใช้เวลา 13 ชั่วโมง ที่แสนอึดอัดบนเครื่องบินชั้นประหยัด เพื่อมาถึงสต๊อกโฮล์ม อากาศหนาวน้อยกว่าที่คาดเพราะหิมะตกไปตั้งแต่คืนก่อนหน้าแล้ว โชคดีที่โรงแรมเราอยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟเท่าไหร่ จึงไม่ต้องเดินไกล นี่ขนาดไม่ไกลแต่ฉันก็ลื่นไปหลายรอบ ก่อนหน้านี้ฉันบ่นเอาไว้มากว่าค่าโรงแรมแพงไปโรงแรมไม่เห็นต้องอยู่ใกล้ขนาดนี้ก็ได้ ไกลแค่ไหนก็เดินไหว อยากประหยัดเงิน แต่เชื่อเถอะถ้าไปเที่ยวที่ไหนที่อากาศหนาวๆการได้ถึงที่พักอุ่นๆแบบทันใจโดยเฉพาะในคืนแรกถึงจ่ายแพงอีกหน่อยก็คุ้มกว่าเยอะ ฉันอยู่สต๊อกโฮล์ม 5 วัน ไม่ได้วางแผนการท่องเที่ยวอะไรเลย เพื่อนถามว่าอยากดูอะไรก็ตอบไม่ได้ […]

2 May '17
Towards the summit of Doi Luang Chiang Dao By Nina Lerdhirunvanich

Towards the summit of Doi Luang Chiang Dao  : ถ้ำ-สันป่า-ยอดดอย เราชอบภูเขามากกว่าทะเล ข้อสรุปนี้ได้มาจากการไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติ Yosemite เมื่อสามปีที่แล้ว จากแคลิฟอร์เนียสู่ลาดักห์ เราถูกดึงดูดด้วยความสูงของผาชันเสมอ ดอยหลวงเชียงดาวเป็นดอยที่สูงเป็นอันดับ 3 ของประเทศไทย ภาพแรกที่เราเห็นเชียงดาวคือภูเขาที่แยกตัวออกมาอย่างโดดเด่นจากทิวเขาอื่นๆ เราไม่ค่อยเห็นภูเขาลักษณะนี้เท่าไรในไทย พอมีโอกาส ถึงจะโดนขู่ว่าลำบาก ไม่ได้อาบน้ำ แต่เราก็ดื้อดึงจะไปดอยหลวงเชียงดาวให้ได้ ขอบคุณพี่สาวผู้แข็งแกร่งทั้ง 4 คนที่ยอมไปกับเรา การเดินทางเริ่มต้นที่ตัวเมืองเชียงใหม่ ถ้ำเชียงดาว สันป่าเกี๊ยะ และจบที่ดอยหลวง ที่แรกที่ไปคือถ้ำเชียงดาว จากที่เคยเห็นถ้ำมาหลายที่ในเมืองไทย ส่วนใหญ่ต้องมีประวัติเกี่ยวกับพระ เป็นที่อยู่ของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ จึงไม่แปลกใจที่ถ้ำนี้จะมีเหมือนกัน สเปสของถ้ำมันเอื้อต่อการสร้างความศรัทธาหรือบรรยากาศลึกลับพิศวงเหมือนกับในโบสถ์ ยิ่งเดินลึกขึ้นก็ยิ่งเห็นโครงสร้างของถ้ำสลัวๆใต้เงาตะเกียงน้ำมัน บางจุดก็กว้างหรือสูงเกินแสงส่องถึง อากาศน้อยและร้อน แต่เสน่ห์ของมันคือการเดินเงียบๆแล้วคอยฟังเสียงในถ้ำนี่แหละ มันแทบจะไม่มีเสียงอะไรเลยนอกจากน้ำหยดจากหินย้อย ความเงียบในถ้ำน่ากลัวนิดหน่อย พอพ้นแสงตะเกียงไปก็มืดชนิดที่ว่าเดินแทบไม่ได้ แต่เราว่ามันได้บรรยากาศดี เรานั่งท้ายกระบะขึ้นไปที่สันป่าเกี๊ยะ อากาศสดชื่นมาก รู้สึกได้เลยว่ามันเย็นจนชุ่มปอด เข้าใจละว่ามีต้นไม้คือเครื่องฟอกอากาศธรรมชาติจริงๆ ถึงจะมีแดดแต่ก็ไม่ร้อน พอเข้าร่มไม้ก็หนาวเกินไปด้วยบางที สถานีสันป่าเกี๊ยะเป็นจุดชมวิวเชียงดาวที่เห็นชัดที่สุด และสวยที่สุดสำหรับเรา ไม่ลังเลเลยตอนเลือกมาที่นี่แทนที่จะไปจุดอื่น […]