House of Inspire with Juli Baker and Summer

อีกครั้งที่ Vick’s มองหาแรงบันดาลใจรอบๆตัว จนได้มาพบกับ ป่าน ชนารดี ฉัตรกุล ณ อยุธยา และได้มาร่วมงานกันในคอลเลคชั่นล่าสุด Vick’s Valley of the whispering hill โดยใช้เทคนิคศิลปะการตัดต่อผ้า (Patchwork) เป็นตัวแสดงนำของคอลเล็คชั่น

เราได้รับการต้อนรับอย่างดีจากครอบครัวแสนอบอุ่นของป่าน บ้านที่มีแต่มุมที่ตกแต่งน่ารักตามแบบของแต่ละคนในครอบครัว ซึ่งแต่ละคนมีความแตกต่างและหลงใหลกันคนละแบบ ตั้งแต่ประตูทางเข้าก็มีของตกแต่งน่ารักวางติดทั่วผนังเต็มไปหมด ทางขึ้นไปชั้นสองบันไดถูกปูด้วยโปสเตอร์วงดนตรีและปกอัลบั่มจนเต็มถึงห้องซ้อมดนตรีที่ปลายบันไดในชั้นสอง ที่เกิดจากคุณพ่อของป่าน คุณพ่อป๊อก (ศักดินา ฉัตรกุล ณ อยุธยา) ชื่นชอบดนตรี และวง The Beatles  ทำให้เกิดห้องซ้อมขึ้นเพื่อใช้เวลาซ้อมเล่นกันในวง และ ถูกถ่ายทอดให้ป่านได้เล่นดนตรีตาม ระหว่างทางป่านก็เล่าถึงที่มาของของแต่ละชิ้นที่มาตกแต่ง ไม่ใช่แค่ป่าน แต่รวมถึงทั้งคุณพ่อและคุณแม่ก็มีส่วนร่วมในการตกแต่งบ้านเหมือนๆกัน ทำให้รู้สึกว่าบ้านหลังนี้ถูกโอบล้อมด้วยบรรยากาศของศิลปะมาตั้งแต่หน้าประตู ก่อนที่ป่านจะนำทางไปที่มุมทำงาน เล็กๆมุมหนึ่งที่ผนังเต็มไปด้วยภาพวาดฝีมือป่าน ชั้นวางของที่แน่นไปด้วยหนังสือและสีอะคลีลิค การตกแต่งห้องด้วยสีสันสดใสตามสไตล์ของป่าน

dscf4700

dscf4690

dscf4687

dscf4685

dscf4673

Vick’s : ป่านตั้งใจจะเรียนแฟชั่นตั้งแต่แรกรึป่าว (สาขาวิชาแฟชั่นและสิ่งทอ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)
ป่าน  : จริงๆป่านคิดว่าตัวเองอยากเป็น Designer เพราะชอบวาดรูปผู้หญิงใส่เสื้อผ้า เหมือนตอนเด็กๆชอบแต่งตัว แต่พอมาเรียนจริงๆเป็นDesigner มันไม่ใช่แค่วาดรุปอย่างเดียวมันต้องทำหลายอย่าง พอถึง process ที่ต้องหาผ้าขึ้นตัวอย่างและทำของจริงขึ้นมาป่านว่าเริ่มไม่ใช่แนวป่านแล้ว ที่จริงป่านชอบวาดรูป คือตั้งแต่สมัยเด็กๆป่านก็เริ่มวาดรูปค่อยๆวาดไปเรื่อยๆ

Vick’s : แล้วใครคือศิลปินที่เป็นแรงบันดาลใจให้ป่าน วาดรูป
ป่าน  : David Hockney ป่านชอบเพราะทำไมเค้าวาดไม่ค่อยเหมือนแต่มันกลับสวยได้ เพราะตอนเรียนแรกๆป่านเป็นคนวาดรุป Realism ไม่ได้เลย วาดเท่าไหร่อาจารย์ก็ให้แก้ อย่าง Hockney เราชอบแต่เราก็ไม่ได้เอาของ Hockney มาทั้งหมด ป่านจะค่อยๆพัฒนาจนกลายมาเป็นสไตล์ของป่านเอง

dscf4642

dscf4638

dscf4636

dscf4616

dscf4615

dscf4590

dscf4575

dscf4568

dscf4562

Vick’s : ถ้าหากอยากให้ป่านนิยาม ลักษณะงานของตัวเองหละ
ป่าน  : เป็นงานประมาณ Naive Art*  มันคือการวาดรูปแบบง่ายๆ จากใจ ให้ความสำคัญกับความรู้สึก ไม่ได้เน้นทักษะ มันแค่เรียบง่าย ตรงประเด็น
*Naive Art  ศิลปะนาอีฟ หรือ ศิลปะไร้มายา เป็นศิลปะแบบคนนอก (Outsider Art) อย่างหนึ่ง Naive Art จะเกี่ยวกับเด็กหรือผู้ใหญ่ที่สนใจศึกษาศิลปะด้วยตนเองโดยไม่เคยมีพื้นฐานทางศิลปะมาก่อน โดยทั่วไปแล้วศิลปินคนนอกแทบจะไม่มีหรือไม่มีการติดต่อกับโลกศิลปะหรือ สถาบันศิลปะ ส่วนใหญ่แล้วศิลปะคนนอกจะเป็นศิลปะที่แสดงถึงความกดดันทางจิตใจอย่างสูง, ความคิดที่นอกแนว หรือเป็นโลกของแฟนตาซีอันซับซ้อ

Vick’s : ป่านได้แรงบันดาลใจในการทำงานมาจากอะไรบ้าง
ป่าน : ป่านชอบดูผู้คนอย่างการแต่งกาย สิ่งที่ได้จากภาพยนตร์ เช่นเรื่อง Flipped เสียงเพลง รวมถึงการเดินทาง

Vick’s : คิดว่าการที่เรามี Inspire สะสมไว้มาก เป็นเพราะการที่เราได้ไป ต่างประเทศมารึป่าว
ป่าน  : ป่าน ว่าเกี่ยว แต่ไม่ทั้งหมด มันอาจจะทำให้เราเห็นมุมมอง และสิ่งแวดล้อม ที่แปลกใหม่ขึ้น แต่ไม่ได้เป็นทั้งหมด

Vick’s : ความเป็น Vick’s ในมุมมองของป่านคืออะไร
ป่าน  : Vick’s กับป่าน ต่างกันนะ ขนาดสีคนละ Pantone กันเลย แต่มันก็มีความเป็นป่านด้วย เพราะ Vick’s ไม่ใช่เเค่เสื้อผ้าเรียบที่ต้องตัดสินใจจากเนื้อผ้า แต่ Vick’s มีความCraft มีดีเทลที่อยู่ในความเรียบ ส่วนนี้แหละที่ป่านคิดว่าเหมือนป่าน เพราะป่านชอบประดิษฐ์ประดอย การทำเสื้อผ้าใน Collection ป่านก็เอาตัวเองมาผสมกับ Vick’s
Vick’s : เราว่ามันลงตัวนะ

01

dscf4678

dscf4667

dscf4553

dscf4555

dscf4597

dscf4548

การที่ได้มาฟังป่านเล่าเรื่องทำให้รู้สึกว่า แรงบันดาลใจต่างๆที่ป่านได้รับมีส่วนมาจากครอบครัวของป่าน ที่เป็นแบบอย่าง คอยสนับสนุน ส่งเสริม และเข้าใจในสิ่งที่ป่านอยากทำ เหมือนการแบ่งประสบการณ์ระหว่างกันมาตลอด

Vick’s

Share
Random stories
1 Jul '17
A Journey in Copenhegen by Saruti Tuntivithayakul

ทริปนี้เป็นทริปที่ไปแสกนดิเนเวียครั้งแรกในชีวิต เดินทางครั้งนี้เป็นประเทศที่ 3 ก่อนหน้านี้ไป นอร์เวย์-ไอซ์แลนด์ประเทศจนสุดท้ายมาจบกันที่ประเทศเดนมาร์ก เราอยู่ Copenhagen กัน6วันเต็มๆ มาถึงที่นี่เราเลยไม่มีเเพลนอะไรทั้งสิ้น Copenhagen เป็นเมืองที่ชอบมากก ผู้คนน่ารัก นิสัยดี เป็นมิตรมาก ต่างกับทุกเมืองที่ผ่านมา เมืองที่นี่เค้าเรียกตัวเองว่า cozy and friendly เวลาเดินในเมืองคนเยอะมาก ทุกคนแต่งตัวดีและที่สำคัญที่แปลกตาคือรถน้อยมาก คนขี่จักรยาน! มีหมา กับเด็กที่เยอะและน่ารักไปหมด เมืองที่นี่ไม่มีตึกสูงระฟ้า ส่วนมากเป็นตึกไม่เกิน4-5ชั้น ไม่สูงมาก สิ่งนึงที่คล้ายกับไทยคือเค้ามี royal family ซึ่งสัญลักษณ์ประจำคือหัวใจ ไปที่ไหนเราก็จะเจอหัวใจประดับประดาเต็มไปหมด วันเเรกเราเริ่มต้นด้วยการนัดเจอรุ่นพี่คนไทยที่อยู่ที่นี่ พี่เค้าเป็นผู้ชายที่แต่งงานกับผู้ชาย เพราะว่าที่นี่เค้าเป็นประเทศแรกที่มีกฎหมายให้เพศเดียวกันเเต่งงานกันได้ เราก็ทำการนัดกับพี่โอ้ตเจอกันที่สถานีใจกลางเมืองชื่อ Nørreport Station วันนี้ขึ้นรถไฟฟ้าครั้งแรกเราก้ยังงงๆกับระบบรถไฟฟ้า ที่เจอจากที่Osloมา รถไฟฟ้าที่นี่ไม่มีประตูกั้น เพิ่งมารู้ว่า ที่นี่เค้าใช้ระบบไว้ใจ แอบคิดในใจ ถ้าใช้ระบบนี้กับพี่ไทยอย่างเราหวานหมูแน่ๆ55 พี่โอ้ตมากับฝรั่งตาน้ำข้าว ชื่อPhilip เป็นคนใจดีมากๆ ไม่แพ้hostที่บ้านเลย พี่ๆก้ทำการพาเที่ยวเดินในเมืองพาเข้าร้านนู้นนี้ แต่นี่เป็นสายเรียนแฟชั่นที่ไม่ช้อปปิ้งเลย ไม่ใช่อะไรเพราะค่าครองชีพที่นี่ต่างกับเมืองไทยคิดง่ายๆก็ x6 น่าร้ากก เราก็ได้แต่window […]

10 Feb '17
ปกิณกะปากี by Piyakan Bootprasert

คนส่วนใหญ่มักจะถามด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวอย่างไม่เก็บอาการ ทำไมไปปากี? ปากีมีอะไรเหรอ? นั่นสิ… ความเซอร์มันค่อยๆเริ่มตั้งแต่พบว่าทริปนี้จะมีอุณหภูมิตั้งแต่ศูนย์ถึง40องศา และมีฝนตก ต้องจัดกระเป๋าอย่างไร ? ต้องฉีกแขนเสื้อ แล้วเตรียมเข็มด้ายไปเย็บต่อกลับ ตอนอากาศหนาวขึ้นมั้ย? สุดท้ายเรื่องเงียบลงที่กระเป๋าเดินทางน้ำหนักเกือบ 20 กิโล เสื้อกันหนาว เสื้อกันฝน เสื้อกันลม เสื้อผ้ามิดชิดปิดทั้งร่าง ผ้าโพกหัว (ประเทศมุสลิม) รองเท้า trekking น้ำพริก มาม่า ยาดม ทุบทุกสถิติการแพคกระเป๋าเดินทางในชีวิต   เมื่อถึงสนามบินอิสลามบัด 98%เป็นชายล้วนๆ ความบิน ลาเดนเข้าจู่โจมพวกเราทันที (Abbottabad เป็นที่ซ่อนสุดท้าย ก่อนที่เค้าจะถูกจับตาย) เหตุนี้เองเราจึงไม่มีรูปถ่ายในแอร์พอร์ตกันเลย แต่พอเราได้พบกับไกด์ท้องถิ่นและคนขับรถ (ชื่ออัลตาฟ/มูสตากิม) โลกแขกปากีของเราก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พี่แกใจดีและน่ารักทุกครั้งที่พยายามพูดภาษาไทย อัลตาฟบอกว่าที่จริงคนที่ไว้หนวดเครายาว นั่นแสดงว่าเป็นคนเรียบร้อยที่ออกจะเคร่งศาสนาด้วยซ้ำ อืม ความรู้ใหม่   9 ชั่วโมง เรานั่งรถตู้มุ่งไปทางเหนือเส้นทางNaran ภูมิทัศน์ราวกับเดินทางออกไปนอกโลก ชนิดที่หนัง THE MARTIAN แอ๊บถ่ายได้สบาย รถตู้กลายเป็นยานสำรวจดาวอังคาร สเกลภูเขาตรงหน้ามหึมาเท่าตึกใบหยก รูปถ่ายใบนึงเราอาจได้ […]