CAMP STYLE

camp_column

Share
Random stories
12 Apr '17
Sam Pan Boak by Aurapraphan Sudhinaraset

เคยอยากไปที่ไหนมานานแล้ว แล้วไม่มีเพื่อนไปมั๊ย สามพันโบก ถือว่าเป็นที่ที่อยากไปมานานมาก ตั้งแต่เรียนปี 2 จนตอนนี้ อีกสองปีจะ สี่สิบ เพิ่งได้ไป เนื่องจากคำว่า “อีสาน” ทำให้ ชวนใครไป คำตอบที่ได้มาคือ “ร้อน” ทำให้ภาพที่จะใส่ชุดว่ายน้ำ สีแดง อยู่กลางร่องหิน แอ่งน้ำเรียงตัวกัน ต้องล่มสลายไปเป็นประจำ และแล้ว เรื่องเที่ยวนี่ก็เหมือนพรหมลิขิต เมื่อเจอคนที่ใช่ ทุกอย่างมันก็จะพาไปเอง 19.30 หน้าหัวลำโพง นี่มานั่งรอเพื่อนอยู่ร้านเบียร์วุ้น เนื่องด้วยคุณหนึ่ง (แฟนจ๋า) ต้องตุน แอลกอฮอลเข้าร่างก่อนขึ้นรถไฟ “เดี๋ยวนี้รถไฟเค้าไม่ให้เรากินเหล้าแล้ว ตั้งแต่มีข่าวข่มขืน” โบโซ่ พูดขึ้น มองไปรอบๆ คิดในในว่านี่เราก็เหมือนนั่งอยู่สถานีรถไฟที่ ฮานอย เหมือนกันนะเนี่ย มีแต่ฝาหรั่งรายล้อมนั่งกินเบียร์ ริมถนน เต็มไปหมด บรรยากาศเริ่มมา ไม่นาน แขก และ บิ๋ม มาถึงพร้อม Backpack สีดำรุ่นใหม่มือขวาถือกล่องโฟมเก็บความเย็น มองไปที่ นาฬิกาหัวลำโพง เห๊ย นี่มันสามทุ่มแล้ว […]

21 Apr '17
REALLY GOOD THINGS TAKE TIME TO GROW

Really good things take time to grow. Foundation is not built over night. – Iggy Anzalea ทุกสิ่งล้วนมีนาฬิกาเป็นของตัวเองและดำเนินไปด้วยเวลาที่ไม่เท่ากัน จงใช้เวลาไปกับสิ่งที่ทำให้หัวใจเราเบิกบาน เพราะเมื่อถึงจุดที่เวลาได้ทำหน้าที่ของมันโดยสมรูณ์แล้ว ทุกวินาทีท่ีเสียไปกับสิ่งนั้น จึงสำคัญและมีคุณค่า คราม ต้นไม้ที่รังสรรค์สีน้ำเงินเข้มดังสีของร่องลึกในมหาสมุทร ความงามและคุณค่าของครามนั้น เป็นภูมิปัญญาจากคนรุ่นก่อน ที่ส่งต่อผ่านกาลเวลามา จนเป็นสิ่งล้ำค่าให้กับคนรุ่นหลัง เสน่ห์ของสีน้ำเงินเข็มนั้นสงบ แต่ลุ่มลึกและดึงดูด เราไม่อาจปฎิเสธได้ว่าเราหลงรักครามเข้าอย่างจริงจัง และหากจะมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อได้เดินทางมาที่บ้านของพี่รุณณี จังหวัดสกลนคร   ชีวิตในเมืองใหญ่นั้นเป็นอะไรที่เร่งรีบและดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ยิ่งพอเริ่มเข้าสู่ชีวิตการทำงาน ทุกอย่างยิ่งดูรวดเร็ว วันเวลาผ่านไปไวราวกับการเดินของเข็มวินาที ทุกวันเราเผชิญแต่กับผู้คนกำลังก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์ อากาศสีเทาหม่นๆ พร้อมทั้งสีเขียวที่น้อยลงทุกวัน จนวันนึงที่ร่างกายและจิตใจออกอาการงอแง ต้องการสิ่งบันดาลใจ ให้หัวใจชุ่มชื้น บ้านพี่รุณณี, สกลนคร แสงแดดฉายลงมาทาบกับทิวทุ่งนา ลมแผ่วพัดผ่านยอดข้าวเป็นเหมือนคลื่นสีเขียว เรานั่งลงบนดอกหญ้าริมลำธารเล็กๆ สูดกลิ่นชื้นๆ จากไอดิน และรอให้พระอาทิตย์ค่อยๆ เคลื่อนต่ำลง จนฟ้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นเหมือนกับครามในหม้อดินของพี่รุณณี […]