A Touch of Clay – Slow Hands Studio

Text and photos : Nuanlilou

ในงานเซรามิค มีหลายสิ่งหลายอย่างที่คาดเดาไม่ได้ หนึ่งในนั้น คือเรื่องความเสียหาย ทั้งจากการเผา ตอนปั้นแล้วตก ปั้นไปแล้วหัก หรืองานระเบิดในเตาตอนเผา ไปจนถึงเผาออกมาสวยงามแล้วทำตก งานฉีกเพราะเอาออกจากเตาเร็วไป ทำให้เราได้เรียนรู้ว่ามันไม่มีอะไรเที่ยง มันเป็นอนิจจังสุดๆ แต่พอเราทำงานไปเรื่อยๆ เราก็ยอมรับได้ และรู้สึกโอเคกับมันมากๆ และดีใจที่มันแตกได้ เพราะถ้ามันไม่แตกมันก็ไม่ใช่ของที่เปราะบาง มันเลยยิ่งดูมีค่ามาก อย่างที่มันควรจะเป็น

ถิง (ชลธิชา สุจริตพินิจเล่าให้ฉันฟังในมุมมองของเธอที่มีต่องานเซรามิคในบ่ายแก่ๆวันหนึ่งที่ Slow Hands Studio สตูดิโอที่เธอ กับเจิน (กฤชนันท์ ศรีระกิจ) ทำขึ้นมาด้วยกันได้เกือบสองปีแล้ว จากคำบอกเล่าง่ายๆทำให้รู้ที่มาที่ไปที่แสนจะธรรมดาแต่กลับมีความหมายให้คนฟังอย่างเรา ได้เห็นถึงรายละเอียดของความตั้งใจในการสร้างสเปซของตัวเองไปพร้อมๆกับการได้ทำงานที่รัก

ก่อนหน้านี้ ถิงเป็นนักวาดภาพประกอบ แต่ได้มีโอกาสได้ไปช่วยงานเจินที่ทำงานเซรามิคอยู่แล้วกว่า 10 ปี เลยได้เรียนรู้พื้นฐานตั้งแต่การขึ้นดิน การนวด ไปจนถึงการเก็บรายละเอียด จากนั้นจึงเริ่มปั้นดิน จากคาแรคเตอร์ของภาพที่ตัวเองวาด จนเริ่มมีคนมาสั่งงาน ขอซื้องาน ไปจนถึงอยากขอมาเรียนด้วย ทั้งคู่จึงตัดสินใจเปิดเป็นพื้นที่สำหรับสอนขึ้นมา จากนั้นก็เริ่มจริงจังขึ้น

ตอนแรกๆเราก็ไม่กล้าปั้น กลัวมันจะแป๊ก ไม่รู้จะเริ่มยังไง เพราะมันมีรายละเอียดเยอะไม่เหมือนกับงานวาด แต่พอมีคนบอกว่าถ้าเราวาดได้ ก็น่าจะปั้นได้ เราเลยลองปั้นเล่นๆก่อน เจินก็สอนพื้นฐานให้ แล้วก็ค่อยๆ หาความรู้ต่อเอง สรุปว่ามันใช้ได้ ก็เลยทำมาจนถึงตอนนี้ ตอนปั้นได้ใหม่ๆ เราก็เห่องานปั้นมาก แต่ความจริงแล้วก็รักเท่ากัน ตอนนี้ก็ยังไม่ทิ้งงานวาด ก็เลยแบ่งเวลา ให้ 3 วันสำหรับงานปั้นและ 3 วันสำหรับงานวาด 

ทั้งคู่มันเป็น endless possibility แต่สำหรับงานวาด เราคาดเดามันได้มากกว่า สิ่งที่เราจะวาดมันอยู่ในหัวเรา เราสามารถดึงมันออกมาได้เกือบจะทั้งหมด แต่งานปั้น มันเกินการคาดเดา เราดึงมาได้แค่ส่วนหนึ่ง ยิ่งในกระบวนการเผา การเคลือบ การคุมไฟ บางทีเราตอบไม่ได้เลยว่างานที่ออกมาหน้าตาจะเป็นยังไง

ถึงแม้จะเป็นงานเซรามิคเหมือนกั แต่ทั้งคู่ปั้นดินออกมาแตกต่างกัน ถิงทำ Sculpture ส่วนเจินทำ Pottery โดยในความต่างมีกลิ่นอายของความบอบบางและอ่อนโยนอยู่ ในมุมมองของถิงแล้ว งานภาชนะของเจินมีความเฟมินีนอยู่มาก ส่วนในมุมมองของฉัน งานของเจินมีพลังซ่อนอยู่ในความบางเฉียบ มีความละเอียดของเส้นสายและ และความโค้งมน ในทุกชิ้นงานถ้าใช้มือสัมผัส

ขณะที่คุยกับถิง ฉันนั่งเพนต์งานบนฝากา เซรามิคที่เจินปั้นให้ ไปพร้อมๆ กับนักเรียนหลายคนที่มาหัดปั้นดินที่นี่ บางคนพอมีพื้นฐาน แต่บางคนไม่มีเลย แต่ทุกคนก็สร้างชีวิตให้ดินได้ด้วยจินตนาการของตัวเอง ไปพร้อมๆกับการแนะนำจากทั้งคู่ ซึ่งวิธีการสอนของที่นี่จะเน้นที่คนเรียน ว่านักเรียนต้องการปั้นอะไร แบบไหน จะไม่ได้บอกว่าคุณต้องทำแบบนี้ แบบนั้น แล้วทั้งคู่จะใส่สกิลอะไรเข้าไปให้สุดตรงนั้นได้บ้าง สำหรับฉันมันคือการสอนที่ดูเรียบง่าย ธรรมดา แต่มันให้ความรู้สึกถึงความเป็นธรรมชาติเอามากๆ กับชั่วขณะที่สองมือได้สัมผัสกับดิน โทนอารมณ์ที่มีผลกับรูปร่างของงานและการที่สมองได้สร้างสรรค์ ดูแล้วเป็นความสัมพันธ์ที่เหมือนจะขาดออกจากกันไม่ได้เลย

ได้เวลาหรือยังที่เราจะไปปั้นดินกัน ? ………..

layout-1

layout-2

layout-3

layout-4

layout-5

layout-6

layout-7

layout-8

layout-9

layout-10

Slow hands studio

https://www.facebook.com/slowhandsstudio/

Tel. 0835662324, 0814373611

IG : slowhands

Share
Random stories
21 Apr '17
REALLY GOOD THINGS TAKE TIME TO GROW

Really good things take time to grow. Foundation is not built over night. – Iggy Anzalea ทุกสิ่งล้วนมีนาฬิกาเป็นของตัวเองและดำเนินไปด้วยเวลาที่ไม่เท่ากัน จงใช้เวลาไปกับสิ่งที่ทำให้หัวใจเราเบิกบาน เพราะเมื่อถึงจุดที่เวลาได้ทำหน้าที่ของมันโดยสมรูณ์แล้ว ทุกวินาทีท่ีเสียไปกับสิ่งนั้น จึงสำคัญและมีคุณค่า คราม ต้นไม้ที่รังสรรค์สีน้ำเงินเข้มดังสีของร่องลึกในมหาสมุทร ความงามและคุณค่าของครามนั้น เป็นภูมิปัญญาจากคนรุ่นก่อน ที่ส่งต่อผ่านกาลเวลามา จนเป็นสิ่งล้ำค่าให้กับคนรุ่นหลัง เสน่ห์ของสีน้ำเงินเข็มนั้นสงบ แต่ลุ่มลึกและดึงดูด เราไม่อาจปฎิเสธได้ว่าเราหลงรักครามเข้าอย่างจริงจัง และหากจะมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อได้เดินทางมาที่บ้านของพี่รุณณี จังหวัดสกลนคร   ชีวิตในเมืองใหญ่นั้นเป็นอะไรที่เร่งรีบและดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ยิ่งพอเริ่มเข้าสู่ชีวิตการทำงาน ทุกอย่างยิ่งดูรวดเร็ว วันเวลาผ่านไปไวราวกับการเดินของเข็มวินาที ทุกวันเราเผชิญแต่กับผู้คนกำลังก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์ อากาศสีเทาหม่นๆ พร้อมทั้งสีเขียวที่น้อยลงทุกวัน จนวันนึงที่ร่างกายและจิตใจออกอาการงอแง ต้องการสิ่งบันดาลใจ ให้หัวใจชุ่มชื้น บ้านพี่รุณณี, สกลนคร แสงแดดฉายลงมาทาบกับทิวทุ่งนา ลมแผ่วพัดผ่านยอดข้าวเป็นเหมือนคลื่นสีเขียว เรานั่งลงบนดอกหญ้าริมลำธารเล็กๆ สูดกลิ่นชื้นๆ จากไอดิน และรอให้พระอาทิตย์ค่อยๆ เคลื่อนต่ำลง จนฟ้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นเหมือนกับครามในหม้อดินของพี่รุณณี […]

27 May '15
” Walk on the Wide Side ” Project I by Naruebes Vadvaree

” Walk on the Wide Side ” Project I ครั้งแรกกับการชักชวนเพื่อนชายคนสนิท ศิลปินและช่างภาพรุ่นใหม่ ” นฤเบศ วาดวารี ” ผู้คว้ารางวัลดีเด่นจากงานYoung Thai Artist Award 2011 สาขาภาพถ่ายจัดขึ้นโดยมูลนิธิซิเมนต์ไทย ( SCG Foundation )  และหนึ่งในศิลปินจากโครงการThe ‘Brand New 2012’ Art Project ที่คัดสรรค์ผลงานโดยภัณฑารักษ์ชาวฟิลิปปินส์ ริงโก้ บูโนอาน (Ringo Bunoan) เข้าร่วมการสร้างสรรค์ผลงานภาพถ่ายชุดพิเศษกับVICK’S ในชื่อ ”Photography exhibition” นฤเบศหยิบนำเอาภาพบางส่วนจากผลงานจิตรกรรมของศิลปินชาวอเมริกัน อเล็กซ์ เคทส์ ( Alex Katz ) มาสร้างเรื่องราวขึ้นใหม่ในแบบฉบับของตนเอง  หยิบยกเอาความสงบนิ่งที่เผยให้เห็นถึงความเหงา เปล่าเปลี่ยว ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นในผลงานของศิลปินต้นทาง มาถอดรหัสและสร้างพื้นที่ทางความรู้สึกของตนเองสวมทับเข้าไปใหม่ ด้วยกระบวนการตีความจากสิ่งที่เห็น ที่ได้ยิน และสิ่งที่ได้สัมผัส จากการเดินทางท่องเที่ยวของตนเองในวันหยุดผักผ่อน  สะท้อนให้เกิดอารมณ์ความรู้สึกในทางตรงกันข้ามจากภาพต้นแบบที่หยิบยกมา จนกลายเป็นชุดภาพถ่ายสุดพิเศษที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและยังคงความสำคัญไว้กับเสื้อผ้าที่มีความเรียบง่าย ผ่อนคลาย แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยลูกเล่นและรายละเอียดตามแบบฉบับของVICK’S จนไม่สามารถแยกย่อย นำเนื้อที่ของเสื้อผ้าออกจากเวลาของภาพถ่ายไปได้เลย