ปกิณกะปากี by Piyakan Bootprasert

คนส่วนใหญ่มักจะถามด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวอย่างไม่เก็บอาการ ทำไมไปปากี? ปากีมีอะไรเหรอ? นั่นสิ…

ความเซอร์มันค่อยๆเริ่มตั้งแต่พบว่าทริปนี้จะมีอุณหภูมิตั้งแต่ศูนย์ถึง40องศา และมีฝนตก

ต้องจัดกระเป๋าอย่างไร ?

ต้องฉีกแขนเสื้อ แล้วเตรียมเข็มด้ายไปเย็บต่อกลับ ตอนอากาศหนาวขึ้นมั้ย?

สุดท้ายเรื่องเงียบลงที่กระเป๋าเดินทางน้ำหนักเกือบ 20 กิโล เสื้อกันหนาว เสื้อกันฝน เสื้อกันลม เสื้อผ้ามิดชิดปิดทั้งร่าง ผ้าโพกหัว (ประเทศมุสลิม) รองเท้า trekking น้ำพริก มาม่า ยาดม ทุบทุกสถิติการแพคกระเป๋าเดินทางในชีวิต

 

เมื่อถึงสนามบินอิสลามบัด 98%เป็นชายล้วนๆ ความบิน ลาเดนเข้าจู่โจมพวกเราทันที (Abbottabad เป็นที่ซ่อนสุดท้าย ก่อนที่เค้าจะถูกจับตาย) เหตุนี้เองเราจึงไม่มีรูปถ่ายในแอร์พอร์ตกันเลย แต่พอเราได้พบกับไกด์ท้องถิ่นและคนขับรถ (ชื่ออัลตาฟ/มูสตากิม) โลกแขกปากีของเราก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พี่แกใจดีและน่ารักทุกครั้งที่พยายามพูดภาษาไทย อัลตาฟบอกว่าที่จริงคนที่ไว้หนวดเครายาว นั่นแสดงว่าเป็นคนเรียบร้อยที่ออกจะเคร่งศาสนาด้วยซ้ำ อืม ความรู้ใหม่

DSCF9207

 

IMG_1368

IMG_4969

9 ชั่วโมง เรานั่งรถตู้มุ่งไปทางเหนือเส้นทางNaran ภูมิทัศน์ราวกับเดินทางออกไปนอกโลก ชนิดที่หนัง THE MARTIAN แอ๊บถ่ายได้สบาย รถตู้กลายเป็นยานสำรวจดาวอังคาร สเกลภูเขาตรงหน้ามหึมาเท่าตึกใบหยก รูปถ่ายใบนึงเราอาจได้ เห็นภูเขา5-6ชนิดรวมกัน ทั้งหัวโล้น เขียวชอุ่ม หรือแม้แต่ภูเขาน้ำแข็ง จุดชมวิวที่พีคคือยอดเขามีชื่อว่า Nanga Parbat

DSCF9238

Ghizer Vally ปลอบโยนเราจากความtoughของสองวันก่อนด้วยวิว Khalti lake ที่เหมือนต้นไม้และลำธารเหล่านั้นจบ คอรส์วิชาศิลปะการจัดวางมา อากาศวันนี้หนาวเย็นไม่สอดคล้องกับปากีแฟชั่นวีคของพวกเรา เรามาในชุด Eid ผ้าฝ้าย เบาบางที่ดูเป็น collection spring/summerมากกว่า ผลคือรถตู้แวะจอดฉี่ถี่ที่สุดในวันนั้นเห็นจะได้

IMG_4778

IMG_4923

IMG_1126

IMG_1152

IMG_1741

ปากีไม่ได้มีแต่หินผากาดาบ ในส่วนการแจกความสดใสนั้น เริ่มกันที่ Attabad Lake ที่เมือง Hunza ทะเลสาปใส น้ำนิ่ง เป็นกระจก ไล่pantoneสีน้ำเงินหลายเฉด ทะเลสาปนี้เกิดจากน้ำฝนขังหลังแผ่นดินไหว สิ่งนึงที่อยากทำมากแต่ไม่ได้ทำ คือตวงน้ำใส่ขวดกลับบ้านมาเป็นของฝาก รสชาติ หวาน ชื่นใจจริงๆ

Blue favorite แล้วก็มาถึง Red favorite กันบ้าง ที่อุทยานแห่งชาติทางไปที่ราบ Khunjeraf โชคดีมากที่เดือนกันยายน ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสีแดง เหลืองแล้ว น่ารักน่าชังเหลือเกิน

DSCF1225

DSCF1224

IMG_4713

DSCF1223

IMG_1289

มาปากีก็ใช่ว่าจะหาความHIPไม่ได้ ที่นี่มีคาเฟ่เก๋ไก๋ สีสดใสโดดเด้งตามหุบเขา อยากมีซีนถ่ายหนังที่นี่จัง คนที่นี่ ชอบจิบชากับแอปริคอต อัลตาฟพาเราแวะคาเฟ่ที่มีน้ำตกเป็นบรรยากาศแถว Rakaposhi

IMG_1098

IMG_0964

IMG_1214

ถึงตรงนี้ขออนุญาตใช้ภาพทำหน้าที่เล่าความสวยงามของตัวมันเอง (ไม่ได้ขี้เกียจนะคะ คือพยายามหาศัพท์แสงมา เขียนบิ้วให้เทียบเท่าภาพไม่ได้เลยจริงๆ) และหลักๆ เราตั้งใจมา Trekking กันก็จะขอพูดแค่ในส่วนนี้ละกัน

ที่แรก Passu Glacier นั้น เดินสนุกทางลัดเลาะหุบเขาไปเรื่อยๆ ไม่ชันมาก ใช้เวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆเท่านั้นก็ถึง

DSCF1778

DSCF1779

DSCF1833

DSCF1839

ขณะที่ Hopper Glacier ทางโหดอยู่ เป็นกรวดหินและมีความชันเลเวลท่าเดินกิ้งก่า แต่ไม่ต้องกังวล ที่นี่มีหนุ่มพื้นที่ให้ บริการเกาะแขน route นี้ ยาหอม ยาดมให้พร้อม อากาศค่อนข้างหนาวแต่พวกเราก็นั่งเล่นอยู่บน นั้นเป็นชั่วโมงๆ

 

สุดท้าย Fairy Meadows Gilgit ถนนหวาดเสียวที่ลืมไม่ลงในชาตินี้ นั่งรถจี๊ปแล้วต่อด้วยการเดินหรือขี่ม้าขึ้นไป ใช้เวลา ราวสี่ชั่วโมง เหงื่อชุ่มมือด้วยความเกร็งตลอดทาง บน Fairy Meadows Gilgit มีหมู่บ้านเล็กๆน่ารัก คน แกะ แพะ วัวอยู่ ร่วมกันอย่างสุขสงบจบบริบรูณ์ไปเลย อยากมีชีวิตบั้นปลายแบบนี้บ้าง ชวนนึกถึงหมู่บ้านในนิทานอิสปหรือบ้าน hobbit

IMG_2136

IMG_2052

IMG_2089

เสียงเครื่องยนตร์กับเพลงแขกสไตล์รีมิกซ์ดังสะท้อนในหุบเขาอีกครั้ง นั่นหมายถึงมือที่เปียกชุ่มและความฟุ้งซ่านกลัว ตายกลับมาอีกรอบ แต่ช่วงเวลานี้เองที่ได้ทำให้พบว่าเสน่ห์ที่สุดของทริปนี้จริงๆมันคือความไม่แน่นอน อะไรก็พร้อมจะ เกิดขึ้นได้เสมอ เช่นการอยู่บนรถบนถนนเส้นนี้ หรือเช้าวันหนึ่งที่พบว่าเพื่อนบ้านมีขีปนาวุธขึ้นสนิมอยู่บนหลังคาบ้าน สิ่งนี้เลยพาลไปกระตุ้นให้เข้าถึงคำว่า “การปล่อยวาง” การมีชีวิตอยู่เพื่อแค่วันนี้และมีความสุขแค่ปัจจุบันตรงหน้า

ซึ่งไม่เคยเกิดความคิดแบบนี้จากการเดินทางครั้งไหนมาก่อน ปากีสถานคงไม่ได้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแบบปกิณกะ ดูวิว ชมนก ชมไม้ไปเรื่อย มันมีพลังบางอย่างของสถานที่ ผู้คน เร้าต่อมความรู้สึกนึกคิดผู้เดินทางได้เป็นอย่างดี

 

ปิยะกานต์ บุตรประเสริฐ

 

ภาพประกอบเพิ่มเติมจากผู้ร่วมเดินทาง @pamelapowder_rei , @bozobozo

 

Share
Random stories
26 Oct '16
“ STOP DREAMING START LIVING ” – the secret life of walter mitty by Eve Marisa

ถ้าพูดถึงจุดเริ่มต้นของการเดินทาง คงต้องย้อนกลับไปไกลหน่อย เราได้ยินชื่อ ‘ไอซ์แลนด์’ มานานมาก ตั้งแต่สมัยยังเด็ก ในความคิดตอนนั้น มันคงเป็นเมืองแห่งน้ำแข็งแน่ๆ อาจเพราะมันดูไกลตัวเรามาก ไกลจนเกินที่จะคิดว่าซักวันนึงเราจะไปยืนอยู่ตรงนั้นได้ ภาพไอซ์แลนด์ชัดขึ้นอีกครั้ง เมื่อตอนที่เค้าโผล่มาให้เห็นในเรื่อง The Secret of Walter Mitty วิวที่คุณมิตตี้ ไถเสก็ตบอร์ดลงมาจากภูเขาสีเขียวลูกใหญ่ มันจุดประกายความอยากรู้จักไอซ์แลนด์ขึ้นมาอีกครั้ง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เราเริ่มเซฟเอาภาพไอซ์แลนด์มาเก็บไว้ และมันก็เริ่มสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ จนวันหนึ่งเสียงจากเพื่อนสนิทก็พูดขึ้นมาว่า ‘ไปไอซ์แลนด์กัน !’ และเราก็ตอบตกลงไปโดยไม่ทันคิดอะไร ทั้งที่ไม่มีความพร้อมในทุกๆ ด้านเลย มันเหมือนกับถูกความฝันส่วนนึง พยายามดึงเราไป ให้ไปพบกับสถานที่ที่รอคอยเราอยู่ เราเริ่มพูดคุยกันเรื่องนี้มากขึ้น วางแผนเตรียมตัว จนถึงวันที่เราออกเดินทาง วินาทีแรกที่เท้าของเราก้าวออกจากตัวเครื่อง ลมแรงและเม็ดฝนก็ผ่านเข้ามาปะทะที่ตัวอย่างจัง เสมือนกับเป็นคำทักทายคำแรก จากคุณไอซแลนด์ เราไม่เคยเดินทางไกลและนานขนาดนี้ ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่าอีกครั้งนึงเลยแหละ เคยคิดมาตลอดว่าการเที่ยวที่สนุก คือการรู้แพลนและเตรียมทุกอย่างไว้แน่นอน แต่พอเราได้มาสัมผัสกับอะไรที่เราเองก็ไม่สามารถควบคุมได้ เลยรู้ว่าการได้แก้ปัญหาไปเรื่อยๆก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างนึงเหมือนกัน การเดินทางครั้งนี้ค่อนข้างดูดพลังของเราไปมาก มันไม่สบายและไม่ง่ายเลย กับการจะเข้าไปชื่นชมธรรมชาติแต่ละที่ พอกลับมา ก็ได้แต่คิดว่า เราตัวเล็กจริงๆ สำหรับโลกใบนี้ : ) Follow her on  : https://www.facebook.com/abovethemarss

28 Oct '15
Vick’s with Belle Kemisara Paladesh

ถ้าหากลองคิดตาม การได้ฟังคนอื่นเล่าสิ่งที่เค้าได้พบเจอมา ก็เหมือนเราได้ประสบการณ์เดียวกับเค้า เหมือน วันนี้เราได้มาเจอกับเบลล์ ในเวลาสั้นๆ เพียง 2-3 ชั่วโมง ก็เหมือนได้อยู่กับเบลล์มาทั้งวัน (หรือทั้งปี) มันเริ่มจากการที่เบลล์ได้บอกเล่าถึงทริป ญี่ปุ่น ที่ได้ใส่ชุดของ VICK’S ไปถ่าย photo album โดยเบลล์เล่าว่า เป็นทริปที่สนุกสนาน อิ่มหนำสำราญ แต่เหนื่อยมากๆ โดยไปทั้งหมด 8 วัน เดินเป็นกิโลๆเลย ส่วนมากที่ที่ไป คือที่ที่ทัวร์ไม่ลง ส่วนที่ประทับใจที่สุดคือ Port of Yokohama เป็นท่าเรือที่สวยมากกกกกกกก (ลากเสียงยาว) แต่ทางเดินขึ้นชันมาก ทำให้เหนื่อยเหมือนกัน แต่พอขึ้นไปนี่คุ้มมากๆ ได้รอเห็นพระอาทิตย์ตกด้วย เป็นอีกที่หนึ่งที่ต้องกลับมาอีกแน่นอน ต่อจากนั้นก็ค่อยๆ ลากยาวถึง รายการ Hang Over Thailand ที่ เบลล์ได้ไปถ่ายที่ภูเก็ตมา ก็ยังแอบเห็นกระเป๋าสีขาวของ VICK’S ทำให้เรารุ้สึกว่า เราสนิทกับเบลล์มากไปอีก โดยเบลล์เล่าว่า ไปทั้งหมด 8 วัน เบลล์เล่าว่า เบลล์ใช้ชีวิตอยู่บนเรือ 4 วัน […]