ปกิณกะปากี by Piyakan Bootprasert

คนส่วนใหญ่มักจะถามด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวอย่างไม่เก็บอาการ ทำไมไปปากี? ปากีมีอะไรเหรอ? นั่นสิ…

ความเซอร์มันค่อยๆเริ่มตั้งแต่พบว่าทริปนี้จะมีอุณหภูมิตั้งแต่ศูนย์ถึง40องศา และมีฝนตก

ต้องจัดกระเป๋าอย่างไร ?

ต้องฉีกแขนเสื้อ แล้วเตรียมเข็มด้ายไปเย็บต่อกลับ ตอนอากาศหนาวขึ้นมั้ย?

สุดท้ายเรื่องเงียบลงที่กระเป๋าเดินทางน้ำหนักเกือบ 20 กิโล เสื้อกันหนาว เสื้อกันฝน เสื้อกันลม เสื้อผ้ามิดชิดปิดทั้งร่าง ผ้าโพกหัว (ประเทศมุสลิม) รองเท้า trekking น้ำพริก มาม่า ยาดม ทุบทุกสถิติการแพคกระเป๋าเดินทางในชีวิต

 

เมื่อถึงสนามบินอิสลามบัด 98%เป็นชายล้วนๆ ความบิน ลาเดนเข้าจู่โจมพวกเราทันที (Abbottabad เป็นที่ซ่อนสุดท้าย ก่อนที่เค้าจะถูกจับตาย) เหตุนี้เองเราจึงไม่มีรูปถ่ายในแอร์พอร์ตกันเลย แต่พอเราได้พบกับไกด์ท้องถิ่นและคนขับรถ (ชื่ออัลตาฟ/มูสตากิม) โลกแขกปากีของเราก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พี่แกใจดีและน่ารักทุกครั้งที่พยายามพูดภาษาไทย อัลตาฟบอกว่าที่จริงคนที่ไว้หนวดเครายาว นั่นแสดงว่าเป็นคนเรียบร้อยที่ออกจะเคร่งศาสนาด้วยซ้ำ อืม ความรู้ใหม่

DSCF9207

 

IMG_1368

IMG_4969

9 ชั่วโมง เรานั่งรถตู้มุ่งไปทางเหนือเส้นทางNaran ภูมิทัศน์ราวกับเดินทางออกไปนอกโลก ชนิดที่หนัง THE MARTIAN แอ๊บถ่ายได้สบาย รถตู้กลายเป็นยานสำรวจดาวอังคาร สเกลภูเขาตรงหน้ามหึมาเท่าตึกใบหยก รูปถ่ายใบนึงเราอาจได้ เห็นภูเขา5-6ชนิดรวมกัน ทั้งหัวโล้น เขียวชอุ่ม หรือแม้แต่ภูเขาน้ำแข็ง จุดชมวิวที่พีคคือยอดเขามีชื่อว่า Nanga Parbat

DSCF9238

Ghizer Vally ปลอบโยนเราจากความtoughของสองวันก่อนด้วยวิว Khalti lake ที่เหมือนต้นไม้และลำธารเหล่านั้นจบ คอรส์วิชาศิลปะการจัดวางมา อากาศวันนี้หนาวเย็นไม่สอดคล้องกับปากีแฟชั่นวีคของพวกเรา เรามาในชุด Eid ผ้าฝ้าย เบาบางที่ดูเป็น collection spring/summerมากกว่า ผลคือรถตู้แวะจอดฉี่ถี่ที่สุดในวันนั้นเห็นจะได้

IMG_4778

IMG_4923

IMG_1126

IMG_1152

IMG_1741

ปากีไม่ได้มีแต่หินผากาดาบ ในส่วนการแจกความสดใสนั้น เริ่มกันที่ Attabad Lake ที่เมือง Hunza ทะเลสาปใส น้ำนิ่ง เป็นกระจก ไล่pantoneสีน้ำเงินหลายเฉด ทะเลสาปนี้เกิดจากน้ำฝนขังหลังแผ่นดินไหว สิ่งนึงที่อยากทำมากแต่ไม่ได้ทำ คือตวงน้ำใส่ขวดกลับบ้านมาเป็นของฝาก รสชาติ หวาน ชื่นใจจริงๆ

Blue favorite แล้วก็มาถึง Red favorite กันบ้าง ที่อุทยานแห่งชาติทางไปที่ราบ Khunjeraf โชคดีมากที่เดือนกันยายน ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสีแดง เหลืองแล้ว น่ารักน่าชังเหลือเกิน

DSCF1225

DSCF1224

IMG_4713

DSCF1223

IMG_1289

มาปากีก็ใช่ว่าจะหาความHIPไม่ได้ ที่นี่มีคาเฟ่เก๋ไก๋ สีสดใสโดดเด้งตามหุบเขา อยากมีซีนถ่ายหนังที่นี่จัง คนที่นี่ ชอบจิบชากับแอปริคอต อัลตาฟพาเราแวะคาเฟ่ที่มีน้ำตกเป็นบรรยากาศแถว Rakaposhi

IMG_1098

IMG_0964

IMG_1214

ถึงตรงนี้ขออนุญาตใช้ภาพทำหน้าที่เล่าความสวยงามของตัวมันเอง (ไม่ได้ขี้เกียจนะคะ คือพยายามหาศัพท์แสงมา เขียนบิ้วให้เทียบเท่าภาพไม่ได้เลยจริงๆ) และหลักๆ เราตั้งใจมา Trekking กันก็จะขอพูดแค่ในส่วนนี้ละกัน

ที่แรก Passu Glacier นั้น เดินสนุกทางลัดเลาะหุบเขาไปเรื่อยๆ ไม่ชันมาก ใช้เวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆเท่านั้นก็ถึง

DSCF1778

DSCF1779

DSCF1833

DSCF1839

ขณะที่ Hopper Glacier ทางโหดอยู่ เป็นกรวดหินและมีความชันเลเวลท่าเดินกิ้งก่า แต่ไม่ต้องกังวล ที่นี่มีหนุ่มพื้นที่ให้ บริการเกาะแขน route นี้ ยาหอม ยาดมให้พร้อม อากาศค่อนข้างหนาวแต่พวกเราก็นั่งเล่นอยู่บน นั้นเป็นชั่วโมงๆ

 

สุดท้าย Fairy Meadows Gilgit ถนนหวาดเสียวที่ลืมไม่ลงในชาตินี้ นั่งรถจี๊ปแล้วต่อด้วยการเดินหรือขี่ม้าขึ้นไป ใช้เวลา ราวสี่ชั่วโมง เหงื่อชุ่มมือด้วยความเกร็งตลอดทาง บน Fairy Meadows Gilgit มีหมู่บ้านเล็กๆน่ารัก คน แกะ แพะ วัวอยู่ ร่วมกันอย่างสุขสงบจบบริบรูณ์ไปเลย อยากมีชีวิตบั้นปลายแบบนี้บ้าง ชวนนึกถึงหมู่บ้านในนิทานอิสปหรือบ้าน hobbit

IMG_2136

IMG_2052

IMG_2089

เสียงเครื่องยนตร์กับเพลงแขกสไตล์รีมิกซ์ดังสะท้อนในหุบเขาอีกครั้ง นั่นหมายถึงมือที่เปียกชุ่มและความฟุ้งซ่านกลัว ตายกลับมาอีกรอบ แต่ช่วงเวลานี้เองที่ได้ทำให้พบว่าเสน่ห์ที่สุดของทริปนี้จริงๆมันคือความไม่แน่นอน อะไรก็พร้อมจะ เกิดขึ้นได้เสมอ เช่นการอยู่บนรถบนถนนเส้นนี้ หรือเช้าวันหนึ่งที่พบว่าเพื่อนบ้านมีขีปนาวุธขึ้นสนิมอยู่บนหลังคาบ้าน สิ่งนี้เลยพาลไปกระตุ้นให้เข้าถึงคำว่า “การปล่อยวาง” การมีชีวิตอยู่เพื่อแค่วันนี้และมีความสุขแค่ปัจจุบันตรงหน้า

ซึ่งไม่เคยเกิดความคิดแบบนี้จากการเดินทางครั้งไหนมาก่อน ปากีสถานคงไม่ได้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแบบปกิณกะ ดูวิว ชมนก ชมไม้ไปเรื่อย มันมีพลังบางอย่างของสถานที่ ผู้คน เร้าต่อมความรู้สึกนึกคิดผู้เดินทางได้เป็นอย่างดี

 

ปิยะกานต์ บุตรประเสริฐ

 

ภาพประกอบเพิ่มเติมจากผู้ร่วมเดินทาง @pamelapowder_rei , @bozobozo

 

Share
Random stories
5 Oct '15
Le Cinque Terre “The Five Lands” by PEDUCKK

Le Cinque Terre “The Five Lands” เป็นเมืองเล็กๆ 5 เมืองชายฝั่งริมทะเลยาวต่อกันและมีทางเดินเชื่อมระหว่างเมือง Monterosso, Vernazza, Corniglia, Manarola และ Riomaggiore ทั้ง 5 เมืองนี้ตั้งอยู่ใน National park เมืองมรดกโลก ที่นี่เป็นสวรรค์นักเดินเท้า ด้วยเส้นทางเดินติดทะเลที่เชื่อมต่อกัน 5 หมู่บ้าน Pedd เป็นคนชอบอยู่กับทะเล และชอบเดินป่า Hiking ไปตามประเทศต่างๆ ที่ Cinque Terre นอกจากจะมีทะเลแล้วยังมี Trail สำหรับการเดิน อยู่บนภูเขาที่ติดกับชายหาดด้วย ทางเดินป่า Blue Trail เดินจาก Monterosso – Vernazza ยาว 3 km ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าๆ เพราะมีทางขึ้นลงภูเขาหลายลูก ทางลาดชัน ระหว่างทางจะเห็นวิวของเมืองทะเลทั้ง 5 จากบนเขา […]

21 Apr '17
REALLY GOOD THINGS TAKE TIME TO GROW

Really good things take time to grow. Foundation is not built over night. – Iggy Anzalea ทุกสิ่งล้วนมีนาฬิกาเป็นของตัวเองและดำเนินไปด้วยเวลาที่ไม่เท่ากัน จงใช้เวลาไปกับสิ่งที่ทำให้หัวใจเราเบิกบาน เพราะเมื่อถึงจุดที่เวลาได้ทำหน้าที่ของมันโดยสมรูณ์แล้ว ทุกวินาทีท่ีเสียไปกับสิ่งนั้น จึงสำคัญและมีคุณค่า คราม ต้นไม้ที่รังสรรค์สีน้ำเงินเข้มดังสีของร่องลึกในมหาสมุทร ความงามและคุณค่าของครามนั้น เป็นภูมิปัญญาจากคนรุ่นก่อน ที่ส่งต่อผ่านกาลเวลามา จนเป็นสิ่งล้ำค่าให้กับคนรุ่นหลัง เสน่ห์ของสีน้ำเงินเข็มนั้นสงบ แต่ลุ่มลึกและดึงดูด เราไม่อาจปฎิเสธได้ว่าเราหลงรักครามเข้าอย่างจริงจัง และหากจะมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อได้เดินทางมาที่บ้านของพี่รุณณี จังหวัดสกลนคร   ชีวิตในเมืองใหญ่นั้นเป็นอะไรที่เร่งรีบและดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ยิ่งพอเริ่มเข้าสู่ชีวิตการทำงาน ทุกอย่างยิ่งดูรวดเร็ว วันเวลาผ่านไปไวราวกับการเดินของเข็มวินาที ทุกวันเราเผชิญแต่กับผู้คนกำลังก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์ อากาศสีเทาหม่นๆ พร้อมทั้งสีเขียวที่น้อยลงทุกวัน จนวันนึงที่ร่างกายและจิตใจออกอาการงอแง ต้องการสิ่งบันดาลใจ ให้หัวใจชุ่มชื้น บ้านพี่รุณณี, สกลนคร แสงแดดฉายลงมาทาบกับทิวทุ่งนา ลมแผ่วพัดผ่านยอดข้าวเป็นเหมือนคลื่นสีเขียว เรานั่งลงบนดอกหญ้าริมลำธารเล็กๆ สูดกลิ่นชื้นๆ จากไอดิน และรอให้พระอาทิตย์ค่อยๆ เคลื่อนต่ำลง จนฟ้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นเหมือนกับครามในหม้อดินของพี่รุณณี […]